مطالعه‌ي عددي و تجربي بال تركيبي با شبكه‌ يي از بالك‌ها در جريان‌هاي رينولدز پايين

هدف از اين مقاله، به كارگيري شبكه‌يي از بالك‌ها (بالك شبكه‌يي) به منظور شكستن گردابه‌ها و كاستن شدت آشفتگي در نوك بال به منظور كاهش پساي القايي است. در اين پژوهش دو پارامتر كليدي يعني زاويه هفتي و زاويه‌ي پس‌گراي بالك‌ها مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. زاويه‌ي هفتي بالك، با افزايش فاصله بين گردابه‌هاي كوچك نوك هر بالك، از هم‌افزايي آنها جلوگيري كرده است. چينش بهينه، چينشي متقارن با زاويه‌ي هفتي ۲۰ درجه براي بالك اول و با شيب كاهشي ثابت تا زاويه‌ي هفتي ۲۰ـ درجه براي بالك آخر به دست آمده است. با افزايش زاويه‌ي پس‌گراي مجموعه بالك‌ها مشاهده مي‌شود كه پساي القايي كاهش و راندمان آئروديناميكي تا حدود ۱۵٪ افزايش يافته است. پس از آن، زاويه‌ي پس‌گراي مجموعه با كاهش دهانه‌ي بالك‌ها از بالك وسط به سمت لبه‌ي حمله و فرار بال تنظيم شده است. اين حالت كه چينشي مشابه بال بيضوي دارد افزايش چشمگيري (در حدود ۵۰٪) در عملكرد آئروديناميكي بال به وجود آورده است.