مقاله كوتاه: روند ترميم ضايعات استخواني و شكستگي به همراه روش‌ها و درمان مؤثر بر آن

ترميم شكستگي شامل تكثير و تمايز چندين نوع بافت در يك توالي و به دنبال آن بازسازي است. همه اين فرايندها ممكن است تحت‌تأثير داروها قرار گيرند. برخي داروها مي‌توانند روي تكثير بافت كالوس اوليه، برخي ديگر بر تمايز سلول‌هاي غضروفي يا استئوبلاست، تشكيل مويرگ‌ها، حساسيت به ورودي مكانيكي و غيره تأثير بگذارد؛ بنابراين موضوع داروها و ترميم شكستگي نه‌تنها شامل داروشناسي و ارتوپدي مي‌شود، بلكه دامنه وسيعي را نيز شامل مي‌شود. گام‌هاي ترميم استخواني بعد از آسيب استخواني شامل: گام اول مرحله تورم، گام دوم ترميم استخوان اوليه (طي 4 تا 21 روز بعد، دور استخوان شكسته كال ايجاد مي‌شود. اين مرحله، ماده‌اي به اسم كلاژن به‌تدريج جاي لخته خون را مي‌گيرد)، گام سوم ترميم استخوان ثانويه (تقريباً دو هفته بعد از شكستگي، سلول‌هايي به اسم استئوبلاست دست‌به‌كار مي‌شوند. اين سلول‌ها باعث جوش‌خوردن استخوان جديد مي‌شوند و مواد معدني موردنياز براي استحكام استخوان را تأمين مي‌كنند) و گام چهارم مرحله بازسازي (اين مرحله سلول‌هايي به نام استئوكلاست تغيير و تعديل موردنياز را انجام مي‌دهند. اين سلول‌ها هر استخوان اضافه‌اي را كه در اين مرحله ترميم شكل‌گرفته تجزيه مي‌كنند تا شكل استخوان به حالت عادي برگردد). امروزه در ارتوپدي دامپزشكي و انساني براي تحريك التيام شكستگي‌ها، سرعت‌بخشيدن به اتصال مفصلي و ترميم نقيصه‌هاي استخواني از پيوند استخواني خودي يا غير خودي استفاده مي‌شود. استخوان پيوندي خودي علاوه بر مواد تحريك‌كننده التيام، حاوي سلول‌هايي است كه واكنش‌هاي ايمني را تحريك نمي‌كند و باعث انتقال بيماري‌هاي مسري نمي‌شود. در حال حاضر باتوجه‌به مشكلاتي كه پيوند خودي استخواني دارد، تمايل براي استفاده از پيوند استخواني غيرخودي مثل آلوگرافت و زنوگرافت بيشتر شده است. هيدروكسي آپاتايت سينتيك، تري كلسيم فسفات و تركيب هر دوي آن‌ها ازجمله مواد متداول براي پيوند استخوان هستند. هيدروكسي آپاتيت به‌عنوان داربست جهت رشد سلول‌هاي استخوان‌ساز كار مي‌كند تارانتولا كوبنسيس عصاره‌اي است كه به شكل وسيعي در درمان تومورها، آبله‌ها، سپتي سمي و بيماري‌هاي توكسميك مورداستفاده قرار مي‌گيرد. همچنين از ديگر موادي كه به‌عنوان جايگزين استفاده مي‌شود، پس از كاشت در محل ضايعات استخواني، باعث القاي تمايز سلول‌هاي مزانشيمي متمايزنشده موجود در محل ضايعه به سلول‌هاي غضروفي و يا سلول‌هاي استخواني نابالغ و سرانجام ترميم موفقيت‌آميز نقايص مي‌شوند.