امكان‌سنجي تجربي شكل‌دهي ورق‌هاي مسي به روش وكيوم‌فرمينگ

وكيوم‌فرمينگ يكي از فرآيندهاي شكل ‌دهي ورق ‌هاي پلاستيكي است. اين فرآيند به دليل سادگي و سرعت توليد بالا و حذف يكي از قالب ‌ها، از محبوبيت خاصي برخوردار است. ايده اصلي اين تحقيق، امكان سنجي تعميم فرآيند وكيوم‌فرمينگ براي شكل ‌دهي ورق ‌هاي فلزي است. براي اين منظور، جايگزين ‌هاي طراحي موجود در نظر گرفته شدند. در آزمايش هاي تجربي، شكل قالب و درنتيجه قطعه‌كار، به‌صورت قطاعي از كره لحاظ گرديد. با مقايسه نمودار تنش ـ كرنش پلي اتيلن ترفتالات كه در وكيوم‌فرمينگ كاربرد زيادي دارد با نمودار ورق مس خالص، دماي ºC۶۰۰ براي اين منظور انتخاب گرديد. براي گرمايش قطعه‌كارها از كوره القايي فركانس بالا استفاده‌ شده است. هم‌چنين، با به‌كارگيري دو جك پنوماتيك، نيروهاي كمكي براي شكل‌دهي ورق اعمال ‌شده است. در سطح ورق گيرها، با استفاده از ترمز كشش به‌صورت يك برجستگي با سطح مقطع دايره‌اي، سعي گرديده است چروكيدگي ناشي از شكل‌دهي رفع شود. در بين ضخامت هاي مختلف ورق مورد مطالعه، امكان شكل ‌دهي ورق‌هاي مسي در محدوده 0/4 الي 0/7 ميلي متر تا نسبت كشش كل 58% وجود دارد ولي با پيكره‌بندي فعلي بايستي ور‌ق‌هاي با ضخامت كم‌تر را مورد مطالعه قرار داد.