شبيه‌سازي و بهينه‌سازي پارامترهاي فرآيند قالب‌گيري تزريقي قطعات پلي اتر ايميد با روش تركيبي تاگوچي- تحليل رابطه خاكستري

انتخاب پارامتر‌هاي فرآيندي مناسب در فرآيند قالب‌گيري قطعات با استفاده از قالب‌هاي تزريق پلاستيك براي توليد قطعاتي با كيفيت، امري مهم و ضروري است. هدف از اين مقاله انتخاب پارامتر‌هاي فرآيندي مناسب و بهينه‌سازي آنان براي قالب‌گيري 8 قطعه مختلف از جنس پلي‌اتر ايميد است. در ابتدا بر اساس تحقيقات گذشته و توانايي‌هاي نرم‌افزار شبيه‌سازي مولدفلو، پارامتر‌هاي فرآيندي مناسب انتخاب شدند. اين پارامترها شامل دماي ذوب، دماي سطح قالب، فشار نگهداري و دماي ورودي سيال خنك‌كاري بودند. شبيه‌سازي‌ها در نرم‌افزار مولدفلو بر مبناي آرايه‌هاي متعامد L25 روش تاگوچي انجام گرفتند. سپس نتايج مهم و قابل مقايسه شامل انقباض حجمي، مكش، اعوجاج (انحراف) و درصد انجماد در قطعات از شبيه‌سازي‌ها استخراج شدند. در نهايت با به كارگيري روش تحليل رابطه خاكستري، بهينه‌سازي بر اساس اين نتايج انجام گرفت. نتايج بهينه‌سازي نشان مي‌دهند كه در تمامي ضريب تمايز‌هاي روش تحليل رابطه خاكستري (0.1 الي 0.9) دماي ذوب 360 درجه سانتي‌گراد، دماي سطح قالب 140 درجه سانتي‌گراد، فشار نگهداري برابر با 100 درصد فشار تزريق و دماي سيال خنك‌كاري 12.5 درجه سانتي‌گراد كمتر از دماي سطح قالب بهينه‌ترين سطح‌ها بودند. همچنين بر اساس نتايج آناليز واريانس در تمامي ضريب تمايز‌ها نيز پارامتر‌هاي دماي ذوب و فشار نگهداري به ترتيب اثرگذار‌ترين پارامتر‌ها بودند.