بررسي تجربي تأثير نانوذرات توليدي از زغال باگاس نيشكر (نانو بيوچار) بر خواص ضدسايشي روان‌كار مورد استفاده در هوزينگ ياتاقان پمپ‌هاي سانتريفوژ در صنعت نفت و پتروشيمي

در اين پژوهش، تأثير نانوذرات بيوچار بر خواص ضدسايشي يك روان كار صنعتي بررسي شد. در فاز اول با استفاده از دستگاه آسياي مكانيكي، نانوذرات از زغال باگاس نيشكر توليد شد. توليد نانوذرات بيوچار از محصولات پسماند نيشكر، به عنوان نانوذرات زيستي مي تواند گامي در جهت كاهش مشكلات زيست‌محيطي باشد. نانوذرات توليدشده از طريق آزمون هاي EDS و XRD مورد ارزيابي قرار گرفتند. در فاز دوم نانوذرات بيوچار توليدي با غلظت 0.5 درصد وزني با روغن گلدن اسپيدي 20W-50، مورداستفاده در سيستم خنك كاري هوزينگ ياتاقان پمپ هاي صنعت نفت و پتروشيمي، تركيب و خواص ضدسايشي، ضريب اصطكاك و ضريب انتقال حرارت هدايت (k) هر كدام از مخلوط ها تعيين شد. بر اساس آزمون هاي انجام ‌شده و نتايج حاصل، مشخص شد افزايش ضريب هدايت حرارتي نانو روان كار با غلظت 0.5 درصد وزني نسبت به روان كار پايه %9.16 و ميزان كاهش ضريب اصطكاك آن نسبت به روغن پايه در سرعت هاي خطي 0.15، 0.2 و m/s 0.3 به ترتيب 26.67، 32.3 و %27.87 مي باشد؛ بنابراين در فاز سوم، براي بررسي ميداني نقش نانوذرات بيوچار در هوزينگ ياتاقان پمپ ها از مخلوط نانو روان كار استفاده مي شود. نتايج آناليز عنصري نشان مي دهد عناصر فرسايشي آهن، كروم، آلومينيم، قلع، مس و سرب مربوط به مخلوط نانو روان كار زيستي در مقايسه با روغن معمول، كاهش داشته است. بنابراين كاربرد نانوذرات بيوچار در تركيب با روغن مورداستفاده در هوزينگ ياتاقان پمپ هاي صنايع پتروشيمي تأثير مثبتي در بهبود عملكرد آن دارد.