اثر عمليات حرارتي تمپر و كوئنچ بر خواص مكانيكي و ريزساختار اتصال فولاد AISI 4130 به AISI 4340 با فرايند GTAW

فولادهايAISI 4130 و AISI 4340 به دليل مجموعه اي از خواص مطلوب مانند استحكام بالا، انرژي ضربه مناسب، جوش‌پذيري مطلوب از پركاربردترين فولادها در صنايع دفاعي و هوافضا به شمار مي روند. در اين پژوهش اثر دماي تمپر و نوع محيط خنك كننده بر روي خواص مكانيكي و ريزساختار مقطع جوش اتصال فولاد كم آلياژ با كربن متوسط AISI 4340 به فولاد 4130 AISI بررسي گرديد. ريزساختار جوش شامل فازهاي مارتنزيت و فريت بود. ريزساختار مارتنزيت به همراه بينيت و فريت در منطقه HAZ هر دو فولاد مشاهده شد با اين تفاوت كه در منطقه HAZ فولاد AISI 4340 فريت سوزني بيشتري جايگزين مارتنزيت شده و در منطقه HAZ فولاد AISI 4130 مارتنزيت كمتر نسبت به بينيت و افزايش كسر حجمي فريت مشاهده شد. نتايج استحكام تسليم و استحكام نهايي نمونه‌ها نشان داد كه با افزايش دماي تمپر، استحكام تسليم و استحكام نهايي كاهش يافته است. مشاهده پروفيل سختي در منطقه جوش و منطقهHAZ  هر دو فلز نشان مي دهد كه با افزايش دماي تمپر از 250 به 450 درجه سانتي‌گراد بدليل كاهش چگالي نابجائي ها در مرز دانه ها، سختي كاهش يافته است. نتايج ريزساختاري نشان داد، نمونه هاي سرد شده در محيط پليمر، بدليل تشكيل مارتنزيت بيشتر و آستنيت باقيمانده كمتر، از استحكام بالاتري برخوردار است. مقادير استحكام نهايي، استحكام تسليم و درصد ازدياد طول در نمونه تمپر شده در دماي 250 درجه سانتي‌گراد و سرد شده در محيط خنك كننده پليمر به ترتيب مقادير 1705 مگاپاسكال، 1480 مگاپاسكال و 7.4 درصد مي باشد.