كنترل رهاسازي كودهاي پرمصرف ازت، فسفر و پتاسيم با استفاده از هيدروژل هاي مبتني بر نانو ساختار رسي سپيولايت و نشاسته

زمينه و هدف: ظهور فناوري نانو و بكارگيري مواد نانومقياس امكان بهره‌گيري از كاربردهاي بالقوه و بديع اين فناوري در عرصه‌هاي مختلف كشاورزي را فراهم آورده است. لذا هدف از اين مطالعه، ساخت كود كندرهش براي عناصر غذايي پرمصرف مانند ازت، فسفر و پتاسيم (NPK) بوسيله هيدروژل هاي مبتني بر نانوساختار رسي سپيولايت (Sep) و نشاسته (S) است. روش بررسي: در اين مطالعه، از روش بازدارندگي فيزيكي براي كنترل رهايش عناصر غذايي پر مصرف كود استفاده شده است. بدين منظور مقادير مناسبي از نمك NPK در ساختار هيدروژل هاي Sep-S قرار گرفت. سپس ميزان رهايش عناصر غذايي بوسيله شويش ستوني و اندازه گيري هدايت محلول خارج شده از ستون مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: پروفايل شستشوي كود NPK تنها نشان مي دهد كه نمك ها به سرعت از انتهاي ستون خارج مي شوند و هدايت محلول انتهاي ستون در شستشوي اول پس از صرف mL 250 آب به حدود µS/cm 12000 مي رسد. در مقابل پروفايل شستشوي كود كندرهش حاوي نمك هاي NPK نشان مي دهد كه پروفايل رهاسازي كود در 4 مرتبه شستشو با حجم يكسان تقريبا مشابه (محدوده µS/cm 1400 تا µS/cm 2300) است. نتايج نشان مي دهد كه قرارگيري نمك كودها در داخل هيدروژل هاي پيشنهادي منجر به رهاسازي آهسته عناصر غذايي پرمصرف مي شود. نتيجه گيري: انتشار مواد مغذي از ساختار كود كندرهش مبتني بر هيدروژل هاي Sep-S داراي تاخير بوده كه براي جلوگيري از انتشار بيش از حد عناصر غذايي، به حداقل رسيدن اثرات منفي زيست محيطي و مصرف بيش از حد كودهاي شيميايي حياتي است. همچنين، مواد استفاده شده براي ساخت كود كندرهش داراي هزينه نسبتا پاييني هستند.