پايش زيستي مواجهه شغلي با گازهاي بيهوش‌كننده در كاركنان اتاق عمل

هدف گازهاي بيهوش‌كننده از مهم‌ترين عوامل آلوده‌كننده شيميايي هواي اتاق‌هاي عمل محسوب مي‌شوند. هدف از اين مطالعه ارزيابي مواجهه شغلي با گازهاي بيهوش‌كننده توسط اندازه‌گيري غلظت گازهاي نايتروس اكسايد، ايزوفلوران و سووفلوران در نمونه ادرار پرسنل اتاق عمل بود. روش ها اين مطالعه از نوع مقطعي‌تحليلي بود. غلظت گازهاي نايتروس اكسايد‌، ايزوفلوران و سووفلوران در60 نمونه ادراري كه از متخصصان بيهوشي، جراحان، تكنسين‌هاي جراحي و پرستاران گرفته شده بود، اندازه‌‌گيري شد. نمونه‌هاي ادرار در پايان شيفت كاري صبح (پس از حداقل 3 ساعت مواجهه) جمع‌آوري شد. نمونه‌هاي ادرار با استفاده از دستگاه كروماتوگرافي گازي ـ طيف‌سنجي جرمي  مدل Agilent 5977B همراه با نمونه‌بردار خودكار Agilent 7697A headspace طابق با روش معرفي‌شده توسط اكروسي و همكاران آناليز شدند. براي تجزيه‌و‌تحليل آماري داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. يافته ها غلظت گازهاي نايتروس اكسايد، ايزوفلوران و سووفلوران در ادرار به ترتيب 77/52±175/8 (محدوده391/91-7/98)، 3/43±4/95 (محدوده 14/9-0/78) و 16/06±15/03 (محدوده 46/4-0/76) ميكروگرم بر ليتر بود. نتيجه گيري نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كاركنان شاغل در اتاق‌هاي عمل با غلظت‌هاي بالا از تركيبات بيهوش‌كننده استنشاقي (نايتروس اكسايد، ايزوفلوران و سووفلوران) مواجهه دارند.