تحليل روابط بينامتني تلميح در ديوان (نسخ خطي) ميرزا محمد سيل اخباري

مطالعات بينامتني ازجمله رويكردهاي مهم در پژوهش‌هاي ادبي معاصر است. طبق نظريه بينامتنيت، هيچ متني بدون پيش‌متن نيست و متن‌ها پيوسته بر اساس متن‌هاي گذشته بازتوليد مي‌شوند. با عنايت به اين تعريف، مي‌توان تلميح را يكي از مصاديق بارز بينامتنيت تلقّي كرد؛ ازاين‌رو، هدف اين پژوهش، تحليل روابط بينامتني تلميح در ديوان ميرزا محمد سيل اخباري به شيوه توصيفي-  تحليلي است. نتايج اين تحقيق نشان داده است كه تلميح در شعر سيل غالباً در پيوند با موضوعات عرفاني، ديني و شخصيت‌هاي مذهبي ازقبيل قرآن، احاديث، زندگي امامان و پيامبران (ص) و موضوعات ادبي و عاشقانه شكل گرفته است. روابط بينامتني هم در ديوان اين شاعر بر مبناي قواعد سه‌گانه كريستوا، ميان متن حاضر و غايب، به‌صورت نفي جزئي، نفي متوازي و نفي كلّي بروز و ظهور پيدا كرده‌ است و دراين‌بين، نفي جزئي در اشعار سيل اخباري داراي بسامد بيشتري است.