الگوي سياست گذاري يكپارچه شهري و نقش آن در بازآفريني بافت هاي ناكارآمد (مورد پژوهي: شهر خرم آباد)

مقدمه: بازآفريني شهري پايدار فرآيند توسعه‌اي همه جانبه در عرصه‌هاي  اجتماعي، اقتصادي، محيطي و كالبدي به منظور ارتقاي كيفيت زندگي در محدوده‌ها و محله‌هاي هدف در پيوند با كل شهر است. هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوي سياست گذاري يكپارچه شهري و نقش آن در بازآفريني بافت‌هاي ناكارآمد شهر خرم‌آباد انجام شده است. روش‌شناسي: اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي مبتني بر منابع اسنادي- پيمايشي تدوين شده است. جامعه آماري شامل كارشناسان شش دستگاه سياست‌گذار در حيطه بازآفريني در شهر خرم آباد(شهرداري، راه و شهرسازي، ميراث فرهنگي، سازمان بهسازي و نوسازي، اداره كل اوقاف و اداره كل مديريت بحران) و برخي اساتيد دانشگاه و شهروندان ساكن در بافت ناكارآمد در شهر خرم آباد بود، كه جمعاً 30نفر( از هر دستگاه سياست گذار شهري 5 نفر) به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه محقق ساخته 24 سؤالي در طيف پنج گزينه‌اي ليكرت بود.  پايايي داده‎ها، به وسيله روش آلفاي كرونباخ مورد محاسبه قرار گرفت و با ضريب آلفاي كرونباخ 843/0 پايايي آن نيز تأييد گرديد. براي سنجش  داده‌ها، از روش مدل يابي معادلات ساختاري استفاده شد. قلمرو جغرافيايي: شهر خرم آباد مركز استان لرستان. يافته‌ها: نتايج  حاصل از تحليل‌هاي حاصل از تحليل ضريب مسير نشان داد كه در بين دستگاه‌هاي سياست گذار شهري و اثر گذار بر بازآفريني شهر خرم آباد، بيشترين اثرگذاري مربوط به اقدامات اداره راه و شهرسازي و كمترين ميزان اثرگذاري ناشي از اقدامات صورت گرفته توسط اداره كل اوقاف و امور خيريه است به عبارت ديگر مي‌توان بيان داشت كه بعد از اداره راه و شهرسازي، سازمان بهسازي و نوسازي، شهرداري، ميراث فرهنگي و گردشگري،  اداره كل مديريت بحران و اداره اوقاف و امور خيريه در مرتبه‌هاي بعدي اثرگذاري قرار دارند.