سنجش و ارزيابي مولفه هاي تاب آوري در سكونتگاه هاي غيررسمي (مطالعه موردي: شهرك ميان آباد اسلامشهر)

مقدمه: امروزه حوادث و بلاياي طبيعي بيش از پيش جوامع انساني را تهديدمي‌كنند كه در صورت نداشتن آگاهي و آمادگي،صدمه‌هاي جبران‌ناپذيري بر زندگي انسان‌ها، اعم از حوزه‌هاي سكونتي و ديگر ابعاد اقتصادي، اجتماعي، نهادي و كالبدي-محيطي دارد. درنتيجه جوامع براي كاهش اثر بلاياي طبيعي رويكردهاي متنوعي را در پيش مي‌گيرند.هدف: اين مقاله با هدف سنجش و ارزيابي مولفه هاي اجتماعي، اقتصادي و نهادي تاب آوري در شهرك ميان آباد اسلامشهر انجام شده است.روش‌شناسي: با توجه به اهداف تحقيق و مؤلفه‌هاي مورد بررسي نوع تحقيق كاربردي و روش بررسي آن توصيفي- تحليلي است. روش نمونه گيري به صورت تصادفي ساده و حجم جامعه آماري با مدل كوكران با سطح خطاي 5 درصد 381 نفر  انتخاب گرديده است. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات و داده هاي جمع آوري شده از مدلسازي معادلات ساختاري در نرم افزارهاي SPSS و SMART PLS استفاده گرديده است.قلمرو جغرافيايي: قلمرو اين پژوهش شهرك ميان آباد اسلامشهر است.يافته‌ها: نتايج حاكي از بود كه وضعيت تاب آوري شهرك ميان آباد اسلامشهر از لحاظ مولفه هاي اجتماعي، اقتصادي و نهادي در سطح پاييني قرار دارد. در بين معيارهاي مورد بررسي متغير آگاهي بالاترين ميانگين (2.9218) و كمترين ميزان انحراف معيار (0.18715) دارد در سوي مقابل متغير توانايي برگشت به شرايط شغلي با كمترين ميانگين (2.5652) و انحراف معيار بالاتر (0.57549) از ساير متغيرهاي پژوهش دارد كه ضرورت توجه مسئولان و مديران شهري براي ارتقاء تاب آوري در شهرك ميان آباد را دارد.نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه مولفه اقتصادي بيشترين تاثير را بر وضعيت تاب آوري شهرك ميان آباد اسلامشهر داشته است. از بين مولفه هاي اجتماعي مولفه نگرش بيشترين همبستگي با مولفه اجتماعي دارد. از بين مولفه هاي اقتصادي نيز مولفه هاي توانايي جبران خسارت و توانايي برگشت به شغل قبل بيشترين همبستگي با مولفه اقتصادي دارد. از بين مولفه هاي نهادي نيز مولفه روابط نهادها بيشترين همبستگي با مولفه نهادي دارد.