ساماندهي امنيت محلات شهري با رويكرد شناسايي كانون هاي جرم زا(مطالعه موردي: منطقه 4 شهر رشت)

مقدمه:  در طي سال هاي اخير در مجامع علمي جهان علاقه و توجه وافري به تحليل رابطه مكان و بزهكاري و مطالعه تاثير متقابل انسان و محيط و شرايط و زمينه ها در شكل گيري الگوهاي مكاني بزهكاري به وجود آمده است. اين نگرش نو سبب شده است تا اقدامات پليسي و اعمال قانون براي مقابله با بزهكاري بر اين پايه استوار شود.هدف:  هدف اين پژوهش آگاهي از نقاط جرم زاي كانوني و نحوه اشاعه فضايي كانون هاي جرم زا و نيز پي بردن به علل اصلي و تاثير گذار در كميت نوع جرائم در محلات با توجه به شكل منطقه مورد بررسي بوده است.روش شناسي:  اين تحقيق از نظر ماهيت و نوع، كاربردي است و با روش توصيفي- تحليلي به انجام رسيده است.  براي جمع آوري اطلاعات از مطالعات اسنادي و ميداني در قالب اصلاح نقشه پايه استفاده شده است. در اين نوع تحقيقات، مدل تحقيق براساس تعريف متغيرهاي تحقيق و نوع ارتباط بين آنها طراحي مي شود و سپس با جانمايي داده هاي واقعي در آن، نتايج لازم به دست مي آيد. مدل رياضي مورد استفاده در اين تحقيق مدل نزديك ترين همسايه در نرم افزار Spss بوده و براي ترسيم پراكندگي وقوع جرم از GIS  استفاده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  پژوهش منطقه4 شهر رشت را به صورت نمونه انتخاب كرده و به بررسي ويژگي هاي كالبدي و جغرافيايي آن كه مي تواند زمينه ساز وقوع جرم باشد پرداخته است.يافته ها و بحث:  يافته هاي مطالعه نشان مي دهد كه برخلاف فرضيه تحقيق، كانون هاي جرم زا از مركز منطقه به پيرامون اشاعه نيافته است و در حاشيه هاي منطقه به طور مستقل كانون هايي مستعد براي بزهكاري شكل مي گيرد كه با منطق نزديكترين همسايه در تحليل مكاني، تاثيرات آن چنان بر مركز منطقه ندارد.نتيجه گيري:  تحليل ها نشان داد كه برخي مكان هاي حاشيه اي منطقه به دليل ساختار كالبدي خاص و همچنين ويژگي هاي اجتماعي و اقتصادي ساكنان آن، امكان و فرصت بيشتري براي وقوع جرم دارند. در نقطه مقابل برخي مكان ها مانع و بازدارنده فرصت هاي مجرمانه هستند. همين امر موجب مي شود تا بزهكاران در انتخاب محل بزهكاري خود به دنبال كم خطرترين و مناسب ترين فرصت ها و شرايط مكاني براي ارتكاب عمل مجرمانه باشند.