تدوين برنامه راهبردي توسعه صنعت گردشگري روستايي در شرايط اقتصاد ايران

مقدمه:  در چند دهه گذشته و به ويژه در دوه دهه ي اخير گردشگري به عنوان ابزاري براي كمك به توسعه ي اقتصادي و اجتماعي نواحي روستايي مورد توجه بسياري از متخصصان توسعه ي روستايي و دولت ها قرار گرفته است.هدف:  هدف از اين پژوهش تدوين برنامه راهبردي توسعه صنعت گردشگري روستايي در شرايط اقتصاد ايران است.روش شناسي:  پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و روش بررسي تحقيق، توصيفي – تحليلي است. در اين پژوهش از روش مطالعه اسنادي و ميداني جهت گردآوري داده ها و اطلاعات مورد نياز تحقيق استفاده شده است. اطلاعات جهت تحليل از طريق تشكيل جلسه و مصاحبه با مسئولين و كارشناسان  اين صنعت و استفاده از روش طوفان ذهني براي شناسايي نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهديدات صورت گرفته است. جامعه مورد بررسي دراين پژوهش، 20 نفر از مسئولين و كارشناسان اين صنعت در سال ۱۳۹۸ بوده است. روش تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده از ابزارهايي همچون ماتريس ارزيابي عوامل داخلي و خارجي، ماتريس SWOT و ماتريس برنامه ريزي استراتژيك كمي (QSPM)، بوده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  قلمروي جغرافيايي تحقيق حاضر ايران است.يافته ها و بحث:  براساس يافته هاي حاصل از تجزيه و تحليل عوامل داخلي و خارجي، 2۰ راهبرد براي توسعه صنعت گردشگري روستايي در شرايط اقتصاد ايران بدست آمدنتيجه گيري:  با توجه به موقعيت صنعت گردشگري روستايي در ماتريس SPACE، اين صنعت در موقعيت تهاجمي ضعيف قرار گرفت. از اين رو، ممكن است در آينده به سمت استراتژي محافظه كارانه نيز حركت كند. با توجه به ماتريس QSPM، اولويت استراتژي‌هاي تهاجمي اين پژوهش ابتدا با استراتژي ۱ (اقدامات لازم جهت بهره گيري مناسب از توانمندي ها و منابع گردشگري روستاها) است، سپس با توجه به پيشرفت صنعت گردشگري روستايي، پبشنهاد مي شودتا درصورت فرصت، به ترتيب استراتژي هاي تدوين برنامه هاي لازم جهت تشويق بخش خصوصي براي سرمايه گذاري در صنعت گردشگري، تبليغات مناسب جهت شناسايي نقاط طبيعي و تاريخي روستاها در ايران و استفاده از نيروي متخصص و تحصيلكرده بومي و مشاركت در توسعه گردشگري روستايي انجام گردد.