ارزيابي نقش شيوه هاي بازسازي در پايداري سكونت گاه هاي روستايي آسيب ديده از زلزله؛ مطالعه موردي شهرستان آوج

مقدمه: بروز سوانح طبيعي مي تواند عواقب و پيامدهاي شديدي هم به طور مستقيم و هم غير مستقيم در زندگي مردم و معيشت آنها برجا بگذارد. بنابراين دستيابي به تاب آوري در زمينه سوانح طبيعي، اجتناب از بروز سوانح طبيعي در آينده و كاستن از خسارت مالي و تلفات انساني در اثر بروز سوانح طبيعي خواهد بود.هدف:  تحقيق حاضر با هدف ارزيابي نقش شيوه هاي بازسازي در پايداري سكونتگاه هاي روستايي آسيب ديده از زلزله؛ مطالعه موردي شهرستان آوج طراحي و اجرا گرديد.روش شناسي: روش تحقيق حاضر از نوع پيمايشي بود كه نتايج آن از نوع تحقيقات كاربردي مي باشد. جامعه آماري تحقيق دربرگيرنده كليه سكونتگاه هاي آسيب ديده از زلزله تير 1381 در محدوده سياسي شهرستان آوج است. به منظور بررسي داده هاي تحقيق حاضر از آمار توصيفي و استنباطي و نرم افزارهاي SPSS استفاده شد.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  با توجه به تعداد زياد روستاها و گستردگي منطقه با استفاده از طبقه بندي جغرافيايي و لحاظ كردن مطالعه تطبيقي، تعداد 10 درصد از سكونتگاه هاي بازسازي شده به عنوان نمونه مطالعاتي تعيين شده است.يافته ها و بحث:  فعاليت هاي بازسازي پس از سانحه در سه مولفه مورد مطالعه از قبيل ابعاد توسعه كالبدي- محيطي، توسعه اقتصادي و توسعه اجتماعي- فرهنگي به ترتيب با مقادير ميانگين عددي و آماره آزمون t معادل (3.86 و 38.21)، (3.57 و 30.77) و (3.82 و 62.71) داراي تفاوت معناداري در سطح 99 درصد بوده است. از طرفي ديگر، تفاوت از حد مطلوب عددي (3 مساوي با ميانگين طيف 5 سطحي ليكرت) مثبت گزارش شده و فاصله اطمينان در سطح 95 درصد در كران پايين و بالا نيز مثبت بوده است.نتيجه گيري:  تحليل ميانگين رتبه اي با بهره گيري از آزمون كروسكال واليس نشان داد كه روستاهاي جابه جا شده در فرآيند بازسازي با توجه به مشوق هاي اعتباري و مالي بيشتر، آماده سازي زمين و ... ميانگين رتبه اي به مراتب بالاتري نسبت به روستاهاي درجاسازي شده را به خود اختصاص داده اند. از اين رو مي توان به موفق آميز بودن اين شيوه در مقايسه با درجاسازي اذعان كرد.