بررسي مؤلفه‌هاي كالبدي پايداري ‌اجتماعي در فضاهاي مسكوني و تبيين راهكارهاي طراحي با تاكيد بر پياده‌مداري(نمونه: مجتمع لاكانشهر رشت)

مقدمه:  امروزه به سبب فراگيرشدن زندگي ماشيني و وابستگي افراطي به خودرو، روح زندگي اجتماعي انسان‌ها و تعاملات اجتماعي در مقياس‌هاي مختلف ديده نمي‌شود؛ اين امر از يك سو سبب افت پايداري اجتماعي در سطح شهرها شده و از يك سو سبب شكل‌گيري مشكلات در دو بعد جسمي و زيست محيطي براي انسان و محيط مي‌شود..هدف:  هدف از اين پژوهش ارزيابي يك مجتمع مسكوني به منظور تعيين سطح پايداري اجتماعي و پياده‌مداري و استخراج مؤلفه‌هاي حائز اهميت در كنار ارائه‌ي راهكار براي طراحي فضاهاي موجود در يك مجتمع مسكوني با كيفيت مي‌باشد.روش شناسي: پژوهش حاضر از نوع كاربردي و روش توصيفي و شيوه‌ي پيمايشي انجام گرفته و به منظور جمع‌آوري و تحليل صحيح اطلاعات، جامعه‌اي آماري با بهره‌مندي از پرسشنامه پنج ارزشي مورد ارزيابي قرار گرفتند. در نهايت داده‌ها براي استخراج كيفيت سطوح پايداري اجتماعي و پياده‌مداري و ساير ريزمؤلفه‌هاي مربوطه، توسط نرم‌افزار spss موردتجزيه و تحليل قرار گرفتند.قلمرو جغرافيايي پژوهش: در اين پژوهش به منظور تطبيق جامعه آماري و موضوع تحقيق، مجتمع مسكوني لاكانشهر شهر رشت با جامعه آماري متشكل از 362 نمونه بر اساس جدول مورگان و روش كوكران، مورد بررسي قرار گرفت.يافته ها و بحث: يافته‌ها نشان مي‌دهند كه سطح پايداري اجتماعي و پياده‌مداري در مجتمع لاكانشهر با ميانگين 3.17 از 5 در وضعيت قابل قبولي قرار دارد و ريزمؤلفه‌هايي از قبيل سرمايه‌ي اجتماعي ، عدالت فضايي و كيفيت سلسله مراتب و دسترسي از مهم‌ترين عوامل مؤثر در تحقق پايداري اجتماعي در محيط‌هاي پياده‌محور معرفي شدند.نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد كه چالش‌هايي در خصوص تحت‌الشعاع قرار گرفتن سطح پايداري اجتماعي و پياده‌مداري اين مجتمع بدليل عدم پيش‌بيني بستر اختصاصي پياده‌روي و دوچرخه‌سواري، ناامني در برخي معابر در نقاط خلوت، عدم مناسب‌سازي براي قشر كم‌توان، نورپردازي نامناسب بعضي از معابر و همچنين سطح پايين خوانايي برخي از نقاط وجود داشته كه سبب تقليل سطح مشاركت داوطلبانه مي‌شود، مي‌باشند. بنابراين با افزايش كيفيت مؤلفه هاي مذكور مي‌توان به افزايش سطح پايداري اجتماعي و پياده‌مداري اميدوار بود.