توزيع فضاي كارآفريني در مناطق روستايي با رويكرد اقتصاد مقاومتي با تاكيد بر نقش بسيج سازندگي در ناحيه مركزي گيلان

مقدمه:  اشتغال جوامع روستايي نه فقط يكي از مهمترين مسائل اجتماعي روز در كشور به شمار مي آيد، بلكه با توجه به ميزان رشد جمعيت در دو دهه گذشته مي توان آنرا مهم ترين چالش اجتماعي چند دهه آينده نيز به حساب آورد.هدف:  اين مقاله به بررسي كارآفريني در مناطق روستايي با رويكرد اقتصاد مقاومتي با تاكيد بر نقش بسيج سازندگي در ناحيه مركزي گيلان پرداخته است.روش شناسي: روش انجام كار توصيفي– تحليلي است و روش جمع آوري اطلاعات بصورت اسنادي و ميداني است. جامعه آماري تحقيق كارآفرينان تحت حمايت بسيج در روستاهاي تحقيق شهرستان هاي رشت، انزلي و رودبار مي باشند و با توجه به تحليل فضايي روستاها به دو بخش جلگه و كوهستان تقسيم شدند. بر طبق جدول مورگان در روستاهاي كوهستاني 70 نمونه و در روستاهاي جلگه اي 200 كارآفرين بعنوان نمونه انتخاب و بصورت تصادفي مورد پرسش قرار گرفتند.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  قلمرو جغرافيايي‌ شامل روستاهاي شهرستان هاي رشت، انزلي و رودبار مي‌باشد‌.يافته ها و بحث:  يافته ها نشان مي دهد در مناطق جلگه كارآفريني تفاوت هايي را با مناطق كوهستاني دارد بطوريكه تنوع فعاليت ها در اين بخش بيشتر است در واقع بسيج با تلاش و كوشش خود توانسته است در بخش جلگه اي كه شامل شهرستان هاي رشت و انزلي مي باشد69 درصد و در بخش كوهستاني 72 درصد از كارآفرينان را تحت حمايت قرار داده است. باتوجه به نوع فعاليت ها در بخش كوهستاني 90 درصد از فعاليت ها به كشاورزي و 10درصد به خدمات و در بخش جلگه اي نيز30 درصد به فعاليت هاي كشاورزي 22.5درصد به خدمات و 47.5 درصد به صنعت اختصاص يافته است.نتيجه گيري: بنابراين مي توان اينگونه نتيجه گيري نمود كه بسيج در تمام زندگي روستائيان به خصوص در بخش اقتصادي تاثير گذار بوده است.