سنجش توسعه‌يافتگي شهرستان‌هاي استان كردستان (با تأكيد بر بخش‌هاي كشاورزي، بهداشت، آموزش و حمل و نقل)

مقدمه: كاهش محروميت و نابرابري به دليل پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي امري مهم و در خور توجه به شمار مي رود. از اين‌رو يكي از نيازهاي اساسي و چالش‌هاي برنامه‌ريزان توسعه و اقتصاددانان براي رهايي از تله هاي فقر و انحرافات اجتماعي كه از جمله پديده هايي هستند كه ارتباط تنگاتنگي با هم دارند، شناسايي وضعيت و تنگناهاي توسعه ي هر منطقه با استفاده از شاخص هاي زمينه ي مورد بررسي است، تا ضمن شناسايي اين تفاوت ها بتوان منابع را به صورت بهينه، و در سطح توسعه ي هر يك از مناطق تخصيص داد و برنامه‌ريزي درست براي رسيدگي به مشكلات، كاهش و نابودي نابرابري ها و نواقص و اجراي راهبردهاي توسعه در مناطق كمتر توسعه يافته است. هدف: هدف از انجام اين پژوهش، مطالعه ي توسعه يافتگي كشاورزي، بهداشت، آموزش و پرورش و حمل و نقل در استان كردستان و رتبه‌بندي اين شهرها با توجه به شاخص‌هاي توسعه بخش هاي مورد بررسي و تعيين برخوردارترين و محروم ترين شهرستان ها و نشان دادن اولويت هاي توسعه كشاورزي، بهداشت، آموزش و پرورش و حمل و نقل در استان است.روش شناسي پژوهش: در اين تحقيق با استفاده از بررسي منابع 93 شاخص در چهار بخش گردآوري گرديد: كشاورزي، بهداشت، آموزش و حمل و نقل، سپس وزن دهي شاخص ها با استفاده از روش مك گراناهان انجام شد و در نهايت رتبه بندي شهرها با روش TOPSIS تعيين و با استفاده از روش موريس مقايسه مقادير انجام شد.قلمرو جغرافيايي پژوهش: استان كردستان به مركزيت سنندج در غرب كشور در بين رشته كوه هاي زاگرس واقع شده است. استان كردستان داراي 10 شهرستان، 29 شهر، 31 بخش، 86 دهستان و 1677 روستاي داراي سكنه مي باشد.يافته ها و بحث: بر اساس يافته هاي تحقيق درجه ي توسعه يافتگي شهرستان هاي استان كردستان از لحاظ برخورداري از شاخص‌هاي توسعه كشاورزي، بهداشت، آموزش و حمل و نقل متوازن نبوده است. نتيجه گيري: بر اساس يافته ها تفاوت محسوسي بين درجه توسعه يافتگي شهرستان هاي استان كردستان وجود دارد كه مي بايت مورد توجه برنامه ريزان قرار گيرد.