بررسي اثرات تغيير اقليم بر توسعه بخش كشاورزي ايران و رفاه خانوار و برنامه هاي دولت براي سازگاري با تغيير اقليم

مقدمه:  در اين تحقيق اثرات شوك هاي ناشي از سناريوهاي تغيير اقليم در قالب سه سناريوي: IPCC1 (تغيير دما 7.27+% و بارش 12.4-%)، IPCC2 (تغيير دما 7.27+% و بارش 12.2-%) و IPCC3 (تغيير دما 5.03+% و بارش 12.3-%)، بر  ارزش افزوده بخش هاي مختلف اقتصاد ايران با تاكيد بر بخش كشاورزي (ارزش افزوده بخش هاي: صنعت و معدن، خدمات و كشاورزي، و ارزش افزوده زيربخش هاي: توليدات گياهي (زراعت و باغباني)، توليدات دامي، ماهيگيري و جنگلداري) و همچنين رفاه خانوار بررسي شده است.هدف:  مقاله‌ با هدف بررسي اثرات تغيير اقليم بر بخش هاي مختلف اقتصاد ايران و رفاه خانوار تدوين شده است.روش شناسي: در اين تحقيق جهت تجزيه و تحليل داده ها از مدل تعادل عمومي محاسبه پذير پوياي بازگشتي (RDCGE) استفاده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  قلمرو جغرافيايي‌ تحقيق بخش كلان اقتصاد كشور ايران مي باشد كه از ماتريس حسابداري اجتماعي سال 1390 استفاده شده است.يافته ها و بحث:  تغيير اقليم، ارزش افزوده بخش كشاورزي و بخش صنعت و معدن را كاهش و ارزش افزوده بخش خدمات را افزايش مي دهد و ميزان رفاه خانوار را كاهش مي دهد. علاوه براين، در ميان سه سناريوي تغيير اقليم، به ترتيب: IPCC1، IPCC2 و IPCC3، از بيشترين تأثير بر ارزش افزوده بخش ها و زيربخش هاي مورد بررسي برخوردار مي باشند.  همچنين بررسي ها نشان داد هزينه هاي مالي دولت براي سازگاري با تغيير اقليم در بخش كشاورزي در قالب 27 برنامه و 324 طرح  به ميزان 47.4 هزار ميليارد ريال در طي سال 99 مي باشد.نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد تغيير اقليم منجر به كاهش ارزش افزوده اقتصاد ايران و رفاه خانوار خواهد شد و دولت برنامه مالي محدودي براي سازگاري با تغيير اقليم دارد.