مطالعه پيامدهاي خشونت نمادين واقع بر زنان متاهل در خانواده، شهر تهران، 1399

مقدمه: انواع خشونت مي‌‌‌تواند بر روي زنان تاثيرات منفي بگذارد و از آنان افرادي منفعل به‌‌‌بارآورد. پژوهش حاضر در تلاش است تا پيامد‌‌‌هاي خشونت ‌‌‌نمادين را در روابط ‌‌‌خانوادگي بررسي و نيز تاثيرات مرد سالارانه بر زنان، در كانون خانواده را آشكار نمايد. همپچنين به خشونتي كه حافظه جمعي از آن به‌‌‌عنوان خشونت ياد‌‌‌ نمي‌‌‌كند و به ‌‌‌نمايش تطبيق زندگي، توام با مردسالاري گروهي از زنان كه در تعارض با تفكرات برابري ‌‌‌طلبانه هستند، مي‌‌‌پردازد. روش: اين مقاله از نوع پيمايشي و با ابزار پرسشنامه است. هدف پژوهش، كاربردي و جامعه‌آماري آن، زنان‌‌‌ متاهل شهر تهران بوده‌‌‌اند كه بر اساس ملاك توسعه ‌يافتگي، مناطق دو، شش، ده، سيزده و هفده انتخاب و چهارصد و پنجاه نفر از زنان اين مناطق به‌‌‌عنوان حجم ‌‌‌نمونه، براساس نرم‌ افزار SPSS Sample Power تعيين شده و به‌‌‌روش نمونه‌گيري سهميه‌اي، مورد بررسي قرار گرفته‌اند زيرا آمار دقيقي از زناني كه قرباني اين خشونت پنهان بودند، در دسترس نبود. واحد تحليل فرد است و در تحليل‌‌‌ داده‌ها و آزمون ‌‌‌فرضيات، از همبستگي ‌‌‌پيرسون و مدل‌سازي معادله ‌‌‌ساختاري استفاده شده‌‌‌ همچنين نرم افزار آماري مورد استفاده در اين پژوهش نسخه SPSS23 بوده ‌‌‌است. نتايج: يافته‌‌‌ها نشان‌‌‌ مي‌‌‌دهد، خشونت ‌‌‌نمادين واقع بر زنان با رسيدن به خودشكوفايي آنان و سرمايه ‌‌‌فرهنگي‌‌‌ فرزند به‌ترتيب همبستگي معنادار منفي چهل و نه صدم و منفي بيست و نه صدم داشته و همچنين با ازخودبيگانگي و افسردگي آنان به‌ترتيب همبستگي معنادار شصت صدم  و شصت صدم دارد. بحث و نتيجه‌گيري: پژوهش حاضر نشان ‌‌‌مي‌دهد، خشونت ‌‌‌نمادين مانعي ‌‌‌جدي براي رسيدن به خودشكوفايي زنان و رشد سرمايه فرهنگي فرزندان است و مي‌تواند موجب ازخودبيگانگي و افسردگي زنان شود و مشكلات زيادي درخانواده به‌وجود آورد.