اثر بخشي آموزش جراتمندي بر خودكارآمدي و ادراك حمايت اجتماعي كودكان كار خانه علم ملك آباد كرج در سال 1398

مقدمه: با توجه به رويكرد روانشناسي مثبت‌نگر، آموزش جراتمندي به‌عنوان يك مهارت بنيادي با ارتقا خودكارآمدي و ادراك حمايت اجتماعي نقش پيشگيرانه‌اي در آسيب‌هاي روان‌شناختي كودكان كار دارد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش جراتمندي بر خودكارآمدي و ادراك حمايت اجتماعي در كودكان كار شهر كرج انجام شده است.  روش: روش پژوهش از نوع آزمايشي و طرح آن پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌‌آماري عبارت از كليه كودكان كار جمعيت امداد دانشجويي-مردمي امام علي(ع) واقع در خانه علم ملك آباد كرج در سال 1398 بود كه از ميان آن‌ها سي نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌عنوان گروه نمونه در نظر گرفته شدند و به‌صورت تصادفي در دوگروه آزمايش و كنترل هر گروه پانزده نفر جايگزين شدند. پكيج آموزش جراتمندي شامل هفت جلسه نود دقيقه‌اي براي گروه آزمايش انجام شد و در پايان هر دو گروه بار ديگر با پرسشنامه خودكارآمدي و ادراك حمايت اجتماعي ارزيابي شدند. اطلاعات به‌دست آمده از پرسشنامه‌ها از طريق تحليل كواريانس و با استفاده از نرم افزارSPSS21 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: يافته‌ها نشان داد پس از تعديل نمرات پيش‌آزمون، اثر معني‌دار عامل بين آزمودني‌هاي گروه آزمايش و كنترل وجود دارد زيرا سطح معني‌داريF به‌دست آمده براي متغير وابسته حمايت اجتماعي ادراك شده و خودكارآمدي به‌ترتيب برابر با پنجاه و چهار و هفتاد و هشت صدم و نود و پنج و نود صدم بود كه نشان مي‌دهد آموزش جراتمندي بر افزايش خودكارآمدي و ادراك حمايت اجتماعي كودكان كار موثر بوده است.  بحث و نتيجه‌گيري: آموزش جراتمندي روش مناسبي براي افزايش خودكارآمدي و ادراك حمايت اجتماعي در كودكان كار محسوب مي‌شود و پيشنهاد مي‌شود اين روش در مراكز آموزش كودكان كار استفاده گردد.