تدوين برنامه مداخله‌اي مبتني بر توانمندي‌هاي شخصيت معتادان بهبوديافته و اثربخشي آن بر اجتناب تجربي، شادكامي و صميميت زناشويي

پيشگفتار: اعتياد زندگي فرد را به‌صورت منفي تحت تاثير قرار مي‌دهد و به‌دليل ماهيت مزمن اعتياد، بازگشت ممكن است رخ دهد. بنابراين پرورش خصوصياتي مثبت و سازنده كه توانمندي معتادان بهبوديافته‌ها را افزايش دهد، ضروري است. توانمندي‌هاي شخصيتي به‌عنوان يكي از نظريه‌هاي جديد در روانشناسي مثبت مي‌توانند بر توانمندسازي معتادان بهبوديافته نقش داشته باشند. هدف از پژوهش حاضر تدوين برنامه مداخله‌اي مبتني بر توانمندي‌هاي شخصيت معتادان بهبوديافته و اثربخشي آن بر اجتناب تجربي، شادكامي و صميميت زناشويي بود. روش: بخش اول پژوهش حاضر شامل تدوين برنامه مداخله‌اي و اعتباريابي آن بود كه در چند مرحله صورت گرفت و در بخش دوم، به‌منظور اثربخشي برنامه مداخله‌اي از روش تك‌موردي از نوع خط پايه چندگانه ناهم‌زمان استفاده شد. جامعه پژوهش شامل معتادان مرد متاهل بهبوديافته شهر اهواز بود كه پنج بهبوديافته از مواد افيوني و پنج بهبوديافته از مواد محرك به شيوه نمونه‌گيري داوطلبانه انتخاب شدند و به پرسشنامه اجتناب تجربي، پرسشنامه شادكامي و مقياس صميميت زناشويي پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نسبت روايي محتوا، شاخص روايي محتوا، شاخص تغيير پايا، روش معيار دوگانه محافظه‌كارانه، درصد بهبودي و شاخص‌هاي شش‌گانه كارايي تحليل شدند.  يافته‌ها: نتايج نشان داد كه برنامه مداخله‌اي مبتني بر توانمندي‌هاي شخصيتي از اعتبار برخوردار است و موجب كاهش معني‌دار اجتناب تجربي و افزايش معني‌دار شادكامي و صميميت زناشويي(01/0 P) در معتادان بهبوديافته مي‌شود. پي‌آمد: يافته‌هاي پژوهش حاضر تلويحات مهمي براي مشاوران خانواده و توان‌بخشي دارد و مي‌توان از اين برنامه مداخله‌اي جهت توانمندسازي روان‌شناختي و زناشويي معتادان بهبوديافته استفاده كرد.