شناسايي و رتبه‌بندي ريسك‌هاي پروژه بازسازي تجهيزات نظامي با استفاده از روش تصميم‌گيري مولتي مورا (مطالعه موردي جنگ‌افزار شني‌دار)

مديريت ريسك در سازمان‌هاي امروزي به بخشي از رويكرد راهبردي براي به ثمر رسيدن پروژه‌ها تبديل شده است، عدم توجه به ريسك‌ها در هر پروژه مي‌تواند باعث ايجاد تهديدات در اجراي پروژه گردد به طوري كه پيامدهاي آن عوامل زمان، هزينه و كيفيت را به طور مستقيم تحت تاثير قرار مي‌دهند. از طرفي سازمان‌هاي نظامي به مثابه اصلي‌ترين اركان دفاعي موظف هستند كشور را از خطرات و تهديدات خارجي حفظ نمايند، فلذا بايد مخاطرات بالقوه را شناسايي و تحليل نموده، براي مديريت مناسب برنامه‌ريزي كرده و از تصميم‌گيري‌هاي پيش‌بيني نشده پرهيز نمايند. با توجه به اهميت پروژه‌هاي تجهيزات نظامي و با استناد به عدم انتقال كامل تكنولوژي‌هاي ساخت و عدم بازسازي از سمت كشور‌هاي سازنده و همچنين وجود تحريم‌ها، پژوهش حاضر با هدف شناسايي و رتبه‌بندي ريسك‌هاي موثر بر بازسازي جنگ‌افزار شني‌دار صورت پذيرفت. شناسايي ريسك‌هاي اين پروژه با استفاده از بررسي مقالات و روش دلفي صورت گرفت و از روش مولتي‌مورا نيز براي رتبه‌بندي آن‌ها استفاده گرديد. جهت وزن‌دهي به شاخص‌ها از روش بهترين-بدترين استفاده شد. همچنين بمنظور جمع‌آوري داده‌ها براي اجراي روش مولتي مورا يك پرسشنامه طراحي شد و از طريق روش ليكرت با نظر تعدادي از فعالين حوزه مورد بحث تكميل گرديد. نتايج، حاكي از اهميت بيشتر مبحث كيفيت نسبت به ديگر شاخص‌ها در حوزه‌هاي نظامي بود. همچنين نبود تكنولوژي‌هاي ساخت و كمبود نفرات متخصص مهم‌ترين و كمبود ابزارآلات و عدم شناخت توانايي‌هاي موجود بي‌ارزش‌ترين ريسك‌ها نتيجه‌گيري شدند. اين تحقيق، مي‌تواند به توسعه و ايجاد فرصت براي سازمان‌هاي نظامي بمنظور انجام اين‌گونه پروژه‌ها كمك كند.