بررسي اثر پارامترهاي اقليمي بر تغيير غلظت ذرات معلق كمتر از 10 ميكرومتر در شهر زابل و ارتباط آن با سلامتي نيروهاي نظامي

هدف از اين تحقيق بررسي اثر پارامترهاي اقليمي بر تغيير غلظت ذرات معلق كمتر از 10 ميكرومتر در شهر زابل و ارتباط آن با سلامتي نيروهاي نظامي مي باشد. براي انجام اين تحقيق از پارامترهاي اقليم و ميزان غلظت PM10ايستگاه هواشناسي زابل طي بازه زماني 10 ساله(1388-1398) استفاده گرديد. بعد از آن شاخص كيفيت هوا به صورت فصلي و ماهيانه بررسي شد و جهت بررسي پارامترهاي اقليمي بر تغيير غلظت ذرات معلق كمتر از 10ميكرومتر از ضريب پيرسون استفاده شد. همانطور كه نتايج نشان داد كه سطح معني داري بدست آمده بين ميزان غلظت PM10 و ميانگين رطوبت نسبي (0.421-)، مجموع بارش سالانه (0.45-) ، ميانگين دماي سالانه (0.596)، حداكثر سرعت باد (0.592) و با تعدادروزهاي همراه گرد و غبار و تعداد روزهاي ديد كمتر از 2 كيلومتر براي ايستگاه زابل به ترتيب0.801 و 0.769 مي باشد. بررسي شاخص كيفيت هوا نشان داد كه ماه ها تير و مرداد از بيش ترين و دي از كم‌ترين آلودگي هوا برخوردار مي باشند. با توجه به تاثير ميزان غلظت PM10 بر سلامتي در مطالعات متعدد، پيشنهاد مي‌گردد، فرماندهان در به كارگيري صحيح نوبت‌كار، تقسيم دوره اي افراد در مناطق آلوده وكاهش زمان كار اقدمات لازم را انجام دهند.