تاثير محلول پاشي آهن بر الگوي بيان ژن هاي توليد كننده آنتوسيانين ميوه توت‌فرنگي طي مراحل نموي

آنتوسيانين ها از جمله تركيبات مهم در كيفيت ميوه توت‌فرنگي هستند كه ژن‌هاي مختلفي در توليد و انباشت اين متابوليت‌ها نقش دارند. هـدف از اين پژوهش بررسي تاثير محلـول‌پاشـي آهن، تعيين غلظت بهينه و مطالعه اثر آن بر الگوي بيان ژن‌هاي دخيل در بيوسنتز آنتوسيانين‌هاي ميوه توت‌فرنگي رقم كاماروسا طي مراحل نموي بود. آزمايش بصورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. بدين منظور، ابتدا در يك آزمايش مقدماتي بوته‌هاي توت‌فرنگي با كلات آهن 14% در غلظت‌هاي صفر، 200، 400، 600، 800، 1000، 1200، 1400، 1600، 1800 و 2000 ميكرومول بر ليتر محلول‌پاشي شده و سپس ميزان تجمع آنتوسيانين‌ها و بيان ژن‌هاي دخيل در بيوسنتز آنها در روزهاي سوم، ششم، نهم و دوازدهم بعد از محلول‌پاشي ارزيابي گرديدند. طبق نتايج، ميوه‌هاي محلول‌پاشي شده با آهن در غلظت 1400 ميكرومول بر ليتر بيشترين ميزان تجمع آنتوسيانين را نشان دادند. همچنين، كاربرد غلظت انتخابي آهن موجب تسريع رسيدگي ميوه‌ها نيز گرديد كه در نهايت غلظت 1400 ميكرومول بر ليتر به عنوان غلظت بهينه در نظر گرفته شد. افزايش بيان ژن‌هاي FaSUT1، FaMYB1، FaPAL، FaCHS و كاهش بيان ژن FaMYC1 در ميوه‌هاي تيمار شده با كلات آهن 14% در غلظت 1400 ميكرومول بر ليتر مي‌تواند دليلي بر افزايش تجمع آنتوسيانين‌ها باشد. بنابراين، جهت توليد گلخانه‌اي توت‌فرنگي و كشت آن در محيط بدون خاك، با توجه به نتايج اين پژوهش، به منظور افزايش آنتوسيانين‌ها مي‌توان غلظت 1400 ميكرومول بر ليتر آهن با روش محلول‌پاشي را پيشنهاد نمود.