همپايگي در زبان فارسي

در پژوهش حاضر، همپايگي در زبان فارسي در دو گونۀ فارسي نوشتاري رسمي و فارسي محاوره اي غيررسمي بررسي شده تا بسامد وقوع و توزيع هريك از انواع همپايه‌سازهاي زبان فارسي در اين دو گونه‌ زباني تعيين شود. با بررسي آمار به ‌دست ‌آمده و تفاوت كاربرد همپايه‌ساز در زبان فارسي گفتاري/ محاوره اي و نوشتاري/ رسمي مي‌توان گفت كه گونۀ محاوره‌اي، تمايل بسياري هم به ساخت همپايگي ناآشكار و هم به كاربرد ساخت وابستگي در مقابل ساخت پيوستگي يا همپايگي دارد. دستاورد ديگر پژوهش حاضر، قراردادن /bâ/ «با» در دستۀ همپايه‌سازهاي عطفي زبان فارسي بوده است. نگارندگان آزمون جايگزيني را براي نظريۀ خود ارائه داده اند؛ يعني با جايگزيني به‌جاي /bâ/ «با» در ساخت‌هاي همپايه و با توجه ‌‌به تغييرنكردن چشمگير معناي ساخت نشان دادند كه مي‌توان /bâ/ «با» را همپايه‌ساز زبان فارسي در نظر گرفت. اين نتيجه‌گيري زبان فارسي را در رده‌ زبان‌هاي /bâ/ «با» قرار مي‌دهد كه در كنار زبان‌هاي دو رده‌ زباني جهاني از منظر همپايگي هستند.