بررسي كيفيت مراقبت‌هاي ارائه شده توسط پرستاران براي مديريت زخم پاي ديابتي در سالمندان بستري در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

مقدمه: زخم پاي ديابتي يكي از پر چالش‌ترين و پر هزينه‌ترين زخم‌هاي مزمن محسوب مي‌شود. زخم پاي ديابتي درمان نشده به طور قابل توجهي با كاهش كيفيت زندگي  بيمار همراه است. پرستاران نقش اساسي در پيشگيري، مراقبت مستمر و مديريت زخم پاي ديابتي ايفا مي‌كنند. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، يك مطالعه توصيفي- مقطعي از نوع حسابرسي باليني بر اساس الگوي نايس (موسسه ملي بهداشت و مراقبت عالي در انگليس) است كه در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال‌هاي 1402-1401 انجام شده است. جهت جمع‌آوري داده‌ها از يك فهرست وارسي محقق ساخته داراي روايي و پايايي استفاده گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و نرم‌افزار آماري SPSS نسخه ۲۰ انجام شد. يافته‌ها: در اين پژوهش، عملكرد كلي پرستاران براي مراقبت از زخم پاي ديابتي سالمندان بستري در بيمارستان‌هاي دانشگاهي در سطح ضعيف و خيلي ضعيف ارزيابي شد. در حيطه مشاهده ؛ 38/7درصد در سطح ضعيف، حيطه لمس ؛ 82/1درصد در سطح خيلي ضعيف، حيطه ارزيابي ؛ 86/8 درصد در سطح خيلي ضعيف و در حيطه اجرا و ثبت ؛ 89/6 درصد در سطح ضعيف طبقه‌بندي شدند. نتيجه‌گيري: پرستاران در مديريت و درمان و ارزيابي زخم پاي ديابتي به ميزان قابل توجهي از استانداردهاي مراقبتي فاصله دارند. افزايش مهارت‌ها و صلاحيت باليني پرستاران با ارائه برنامه‌هاي آموزشي مناسب مي‌تواند باعث كاهش عوارض و بهبود كيفيت مراقبت پرستاري از زخم پاي ديابتي شود.