بررسي ارتباط سطح پرولاكتين با خطر بيماري‌هاي قلبي-عروقي در زنان: يك مطالعه مبتني بر جمعيت

مقدمه: بيماري‌هاي قلبي-عروقي از مشكلات رايج سلامتي زنان به شمار مي آيد. شواهد نشان مي‌دهد كه ميزان پرولاكتين سرم مي‌تواند با بروز بيماري‌هاي قلبي-عروقي ارتباط داشته باشد. اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط سطح پرولاكتين با خطر بروز بيماري‌هاي قلبي-عروقي در زنان؛ انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مبتني بر جمعيت، زنان واجد شرايط از بين شركت‌كنندگان مطالعه قند و ليپيد تهران انتخاب شدند. براي ارزيابي ارتباط پرولاكتين و خطر بيماري قلبي-عروقي از مدل كاكس استفاده شد. يافته‌ها: شركت‌كنندگان در اين مطالعه شامل 1279 زن بودند. ميزان پرولاكتين تفاوت معناداري بين دو گروه مبتلا و غيرمبتلا به بيماري قلبي-عروقي نداشت (0/98=p). سن (گروه مبتلا: 7/24±36/97 سال و گروه غيرمبتلا: 7/26±31/68 سال: 0/001 p) و شاخص توده بدني (گروه مبتلا: 4/52±28/07 كيلوگرم بر مترمربع، گروه غيرمبتلا: 4/46±26/01 كيلوگرم بر مترمربع: 0/001 p) در گروه مبتلا به بيماري قلبي-عرروقي به طور معناداري بالاتر از گروه غيرمبتلا بود. پرولاكتين با افزايش خطر بيماري قلبي-عروقي در كل جمعيت و در گروه يائسه و غيريائسه همراه نبود. در مدل تعديل شده نيز افزايش خطر مشاهده نشد. با اين حال در مدل تعديل شده؛ در كل زنان به ازاي هر واحد افزايش سن و شاخص توده بدني به ترتيب حدود 7 درصد و 12 درصد خطر بيماري قلبي-عروقي افزايش يافت. همچنين در زنان يائسه؛ به ازاي هر واحد افزايش سن و شاخص توده بدني، خطر بيماري قلبي-عروقي به ترتيب 10 و 11 درصد افزايش يافت. تعداد زايمان در كل جمعيت نيز خطر بيماري قلبي-عروقي را 25 درصد و در زنان سنين باروري 79 درصد افزايش داد. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه ارتباط آماري معني داري بين خطر ابتلا به بيماري قلبي-عروقي با سطح پرولاكتين سرم زنان نشان نداد.