پديدارشناسي اخلاق‌محوري در دانشگاه: تسهيل‌گرها و موانع

هدف از اين مطالعه، شناسايي عوامل تسهيل‌گر و بازدارنده گرايش دانشجويان به اخلاق‌محوري بود. مطالعه با رويكردي كيفي و به روش پديدارشناسي توصيفي انجام شد. داده‌ها با استفاده از مصاحبه ‌نيمه‌ساختارمند با 98 نفر از اعضاي هيأت علمي، مديران دانشگاهي، صاحب‌نظران، كاركنان و دانشجويان كه با استفاده از نمونه‌گيري ملاكي انتخاب شده بودند، گردآوري شد. يافته‌ها درباره عوامل تسهيل‌گر به شناسايي هشت عامل شامل عوامل «ساختاري، كاركردي، اجتماعي، فرهنگي، فردي، ديني، مطالعاتي ـ پژوهشي، آموزشي پرورشي» و در عوامل بازدارنده (موانع) به شناسايي 9 مورد شامل موانع «ساختاري، اجتماعي، عملكردي، سياسي، فردي، كاركردي، مفهومي، اطلاع‌رساني ـ شناختي و فرهنگي» منجر شد. نتايج اين مطالعه كه برآمده از ادراك دامنه وسيعي از كُنشگران دانشگاهي بود به شناسايي ابعاد و مؤلفه‌هاي جديد و كامل‌تري از عوامل مرتبط در گرايش يا عدم گرايش به اخلاق‌محوري دانشجويان در محيط دانشگاهي منتج مي‌شود و مي‌توان براساس آن در توسعه اخلاق‌محوري در دانشگاه موفق‌تر عمل كرد.