اثر كاربرد سولفات پتاسيم و عصاره جلبك دريايي بر محتواي رنگدانه‌هاي فتوسنتزي برگ و برخي مواد مؤثره كلالة زعفران (Crocus sativus L.)

عناصر غذايي از عوامل مهم مؤثر بر رشد گياه و كيفيت كلاله‌ زعفران مي باشند. در اين آزمايش اثر مصرف خاكي سولفات پتاسيم و محلول پاشي برگي عصاره جلبك دريايي، بر محتواي رنگدانه هاي فتوسنتزي برگ و مواد مؤثره كلاله‌ زعفران بررسي شد. اين تحقيق در سال هاي 98-1397 به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح پايه‌ بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در شهرستان سريان اجرا گرديد. فاكتورهاي آزمايش شامل چهار سطح سولفات پتاسيم (صفر، 100، 200 و 300 كيلوگرم در هكتار) و سه سطح عصاره جلبك دريايي آكادين (صفر، 1 و 2 در هزار) بودند. صفات اندازه گيري شده شامل محتواي آنتي اكسيدان، فنول، آنتوسيانين، كروسين، پيكروكروسين و سافرانال كلاله و نيز مقادير كلروفيل a، كلروفيل b، كلروفيل كل و كارتنوئيد برگ بودند. بيشترين مقادير پيكروكروسين، سافرانال و فعاليت آنتي اكسيداني در تيمار مصرف تلفيقي 300 كيلو گرم در هكتار سولفات پتاسيم همراه با محلول پاشي عصاره جلبك با غلظت دو در هزار بدست آمد كه به ترتيب 32.8، 32.9 و 21.1 درصد بيشتر از تيمار شاهد (عدم مصرف عصاره جلبك و سولفات پتاسيم) بود. بيشترين مقادير كلروفيل a، كلروفيل b، كلروفيل كل و كاروتنوئيد (به ترتيب 0.17، 0.037، 1.99 و 1.01 ميلي گرم در گرم وزن تر) در شرايط مصرف تلفيقي سطوح 100 تا 300 كيلوگرم در هكتار سولفات پتاسيم همراه با سطوح 1 يا 2 در هزار عصاره‌ جلبك دريايي به دست آمد كه به ترتيب 54.5، 60.8، 131.3 و 68.3 درصد در مقايسه با تيمار شاهد برتري داشت. افزايش كاربرد سولفات پتاسيم از صفر به 300 كيلوگرم در هكتار مقدار كروسين را تا سه برابر و مقدار آنتوسيانين را 8.9 درصد بهبود بخشيد. همچنين، مقدار كروسين و آنتوسيانين در شرايط مصرف عصاره‌ جلبك دريايي با غلظت دو در هزار به ترتيب 166.7 و 12.7 درصد بيشتر از تيمار عدم مصرف عصاره‌ جلبك بود. در نهايت در محدوده پژوهش انجام شده، كاربرد تلفيقي سولفات پتاسيم و عصاره جلبك دريايي جهت بهبود صفات بيوشيميايي و مواد موثره زعفران توصيه مي شود.