ارزيابي الگوي مصرف آنتي بيوتيك هاي خانواده كارباپنم در كنترل عفونت هاي رايج باكتريايي در بيمارستان

مقاومت آنتي بيوتيكي به دليل استفاده غير منطقي از آنتي بيوتيك ها به يك نگراني جهاني تبديل شده است. بيماران بستري در بخش هاي مراقبت هاي ويژه بدليل آسيب پذيري بالا در معرض مقاومت آنتي بيوتيكي قرار دارند. بنابراين، هدف از مطالعه حاضر بررسي الگوي مصرف كارباپنم ها در بخش هاي مراقبت هاي ويژه بيمارستان بعثت نهاجا در يك دوره شش ماهه مي باشد. مطالعه حاضر با بررسي پرونده بيماران بستري در بخش هاي مراقبت هاي ويژه در شش ماه ابتدايي سال 1397 و استخراج اطلاعات آمار بيمارستاني از واحد ثبت مدارك پزشكي و استخراج اطلاعات مصرف دارويي از واحد آمار دارويي بيمارستان انجام شد. آمار تخت روز اشغالي در بازه زماني مورد نظر از سيستم طبقه بندي اطلاعات واحد مدارك پزشكي بيمارستان و آمار مصرف كارباپنم ها به تفكيك هر بخش از واحد اطلاعات دارويي بدست آمده سپس با روش هاي ارزيابي مصرف دارو، ميزان مصرف دارو برحسبDDD/100bed day به تفكيك هر بخش بيان گرديد. در مجموع در 5 بخش مراقبت هاي ويژه 203 بيمار بستري شدند. بيشترين علت مصرف كارباپنم ها، پنوموني (47.8 درصد) بود. در مجموع ميزان 4928.5 گرم مروپنم (معادل 25.319 برحسب DDD/100bed day) و 79.5 گرم ايمي پنم (معادل 0.612 برحسب DDD/100bed day) استفاده گرديد. از مجموع 709 كشت ميكروبي تنها در 145 مورد (20.45 درصد) حساسيت به كارباپنم ها بررسي شد. 26 مورد (17.93 درصد) حساسيت و 119 مورد (82.07 درصد) مقاومت حداقل نسبت به يك كارباپنم (مروپنم و ايمي پنم) داشتند. در اين مطالعه فراواني بالاي آسينتوباكتر بائوماني مشاهده شد. همچنين، مصرف مروپنم و ايمي پنم بالا بود. بنابراين، نياز به پاي بندي به سياست نظارت آنتي بيوتيكي براي استفاده مناسب از آنتي بيوتيك ها احساس مي شود.