تعيين ميزان تجويز و مصرف كليستين در كنترل عفونت هاي رايج باكتريايي

در اين مطالعه پرونده هاي بيماران تحت درمان با كليستين بخش هاي مراقبت هاي ويژه، داخلي، ارتوپدي و نفرولوژي بيمارستان بعثت نهاجا بررسي شد. 65 پرونده در سال 1398 قبل از اجراي طرح مديريت تجويز منطقي كليستين و 65 پرونده بعد از اجراي طرح در سال 1399 ارزيابي و بررسي انديكاسيون هاي تجويز، دوز تجويزي، تداخلات دارويي، تجويز دارو براساس حساسيت ميكروبي به كليستين انجام گرفت. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 26 آناليز شد. تجويز كليستين قبل از اجراي طرح در 23.1% موارد قبل از كشت و تعيين حساسيت انجام شد. در طول طرح در 9.2% موارد تجويز كليستين بدون درخواست كشت بوده است (0.027=p). قبل از اجراي طرح، انديكاسيون تجويز كليستين در 26.2% بيماران وجود نداشت و در طول طرح، انديكاسيون تجويز در 7.7% بيماران وجود نداشت (0.004=p). قبل از اجراي طرح، دوز كليستين 23.1% بيشتر از استاندارد بود. در طول طرح، دوز كليستين در 9.2% موارد بيشتر از استاندارد بوده است (0.032=p). قبل از اجراي طرح، تجويز همزمان كليستين با ساير داروهاي نفروتوكسيك در 10.8% موارد و در طول اجراي طرح تداخل دارويي كليسيتين با داروهاي نفروتوكسيك 4.6% بود (0.16=p). بعد از تجويز منطقي آنتي بيوتيك، تداخلات دارويي كليستين با داروهاي نفروتوكسيك، تنظيم دوز صحيح، شناسايي انديكاسيون هاي تجويز و تجويز براساس نتايج كشت تفاوت معني داري با قبل از اجراي طرح داشت.