ارزيابي خاصيت ضد قارچي عصاره هاي ميوه آستراگالوس كرناتوس و صمغ ترنجبين ايراني بر روي گونه هاي كانديديايي جدا شده از شير گاوهاي مبتلا به ورم پستان تحت باليني

تشخيص و درمان مناسب ورم پستان تحت باليني كانديديايي مي تواند تأثير بسزائي در سلامت گاوهاي شيري و محصولات لبني داشته باشد. اما عوارض جانبي داروهاي ضد قارچي، به عنوان اصلي ترين محدوديت درماني در حوزه دامپزشكي شناخته شده است. لذا هدف از مطالعه حاضر، شناسايي مولكولي گونه هاي كانديديايي در شير گاوهاي مبتلا به عفونت تحت باليني و ارزيابي اثر ضد قارچي عصاره ميوه آستراگالوس كرناتوس و صمغ گياه خارشتر (ترنجبين) ايراني مي باشد. در اين مطالعه از 70 شير خام، 32 نمونه براساس افزايش تعداد سلولهاي سوماتيك انتخاب شدند. سپس شناسايي اوليه و قطعي گونه هاي كانديدا به ترتيب با استفاده از محيط كروموژنيك و PCR-RFLP انجام شد. درنهايت، اثر عصاره هاي اتانولي و متانولي (غلظت 1000، 500 و 250 mg/ml) هر دو گياه، توسط روشهاي چاهك و ديسك گذاري ارزيابي شدند. يافته ها نشان داد كه از 15 نمونه مثبت، گونه هاي غيرآلبيكنس شامل كانديدا كفير، كانديدا فاماتا و مخلوط آنها، فراواني بيشتري (93.33%) نسبت به كانديدا آلبيكنس (6.67%) داشتند. براساس سنجش خاصيت ضد قارچي، ميانگين اثر مهاري نيستاتين بر كانديدا فاماتا (28.6 ميليمتر)، آلبيكنس (26.7 ميليمتر) و كفير (25.8 ميليمتر) نشان دهنده حساسيت هر سه گونه بدون تفاوت معنا دار (0.171= P-value) بود. درحاليكه، غلظتهاي تهيه شده از هر دو عصاره، داراي اثر قابل توجهي در مقايسه با نيستاتين نبودند. با توجه به تنوع عوامل دخيل در كيفيت و ميزان اثر تركيبات گياهي بر پاتوژنهاي حيواني، شناسايي گسترده تر بر روي فاكتورهاي محيطي و تركيبات ضد قارچي مستخرج از ميوه آستراگالوس كرناتوس و صمغ ترنجبين ايراني ضروري مي باشد.