مقايسه خودتنظيمي و گرايش به مصرف مواد در نوجوانان با و بدون نشانه‌هاي اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي يا ضرب‌آهنگ شناختي كند

زمينه و هدف: مطالعات اخير به دليل شباهت‌هاي زياد دو اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي و ضرب‌آهنگ شناختي كٌند، در تلاش براي تمايز آنها هستند. در اين راستا، پژوهش حاضر با هدف مقايسه خودتنظيمي در نوجوانان با و بدون نشانه‌هاي اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي يا ضرب‌آهنگ شناختي كند انجام شد.مواد و روش‌ها: طرح پژوهش، بنيادي و از نوع علي- مقايسه‌اي است. جامعه آماري، شامل والدين و نوجوانان 13 تا 17 ساله داراي نشانه‌هاي نارسايي توجه/بيش‌فعالي، نشانه‌هاي ضرب‌آهنگ شناختي كند و نوجوانان عادي در شهر كرج در سال 1401 مي‌باشد. با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس، تعداد 150 نفر (50 نوجوان با نارسايي توجه/بيش‌فعالي، 50 نوجوان با ضرب‌آهنگ شناختي كند و 50 نوجوان عادي) به صورت آنلاين به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي جمع‌آوري داده‌ها در پژوهش حاضر، پرسشنامه فهرست تشخيصي اختلال كاستي توجه و بيش‌فعالي، پرسشنامه ضرب‌آهنگ شناختي كند، سياهۀ خودتنظيمي نوجواني و پرسشنامه استعداد اعتياد براي نوجوانان بود. و در نهايت، داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس و آزمون تعقيبي شفه تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان دادند كه نمرات خودتنظيمي به ترتيب در گروه عادي، گروه ضرب‌آهنگ شناختي كند و گروه نارسايي توجه/بيش‌فعالي به طور معناداري كمتر است (0/05 p). نمرات گرايش به مصرف مواد نيز بين نوجوانان نارساي توجه/بيش‌فعال و ضرب‌آهنگ شناختي كند، تفاوت معناداري نداشت؛ اما تفاوت دو گروه در مقايسه با نوجوانان عادي، معنادار بود (0/05 p). نتيجه‌گيري: بر اين اساس، مي‌توان نتيجه گرفت كه نوجوانان با و بدون نشانه‌هاي نارسايي توجه/بيش‌فعالي يا ضرب‌آهنگ شناختي كند از نظر خودتنظيمي و گرايش به مصرف مواد متفاوت هستند.