رابطه علي بين عاطفه مثبت/منفي با اتلاف اجتماعي و تعامل گروهي مثبت در دانش آموزان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين عاطفه ي مثبت فعال/غير فعال و عاطفه منفي فعال/غيرفعال با اتلاف اجتماعي و تعامل گروهي مثبت مي‌باشد. روش كار: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي است كه در آن، از روش آماري الگويابي معادلات ساختاري استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل كليه ي دانش آموزان دختر پايه ي پنجم و ششم ابتدايي شهر بوشهر مي‌باشند كه از طريق نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي، 450نفر انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر، پرسشنامه لينينبرگ-گارسيا و همكاران(2011) بود. يافته‌ها: نتايج تحقيق نشان داد كه رابطه بين عاطفه مثبت غيرفعال با اتلاف اجتماعي و تعامل گروهي مثبت، معني دار بود. همچنين رابطه بين عاطفه مثبت فعال با اتلاف اجتماعي معني دار بود اما رابطه بين عاطفه مثبت فعال با تعامل گروهي مثبت معني دار نبود. رابطه بين عاطفه منفي فعال و تعامل گروهي مثبت، معني دار بود. افزون بر اين، رابطه بين عاطفه منفي غير فعال با اتلاف اجتماعي و تعامل گروهي مثبت معني دار نبود. در مجموع مدل پيشنهادي تحقيق به خوبي برازنده داده ها بود. نتيجه‌گيري: به طور كلي و بر طبق نتايج حاصل از پژوهش حاضر، جو هيجاني حاكم بر فرد، مي‌تواند پيش بيني كنندهُ توانايي‌هاي شناختي و عملكرد او، صرف نظر از نوع تكليف و بازدارنده هاي مرتبط با آن مي‌باشد. به عبارتي ديگر، عاطفه فرد تعيين كننده واكنش‌هاي عاطفي به عناصر اجتماعي آموزشي است.