اثر عدم اطمينان درباره افراد بر همنوايي با رفتار جامعه پسند و نقش تعديل‌كننده جنسيت و نياز به بندش

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي اثر عدم اطمينان درباره افراد بر همنوايي با رفتار جامعه‏پسند و نقش تعديل كننده جنسيت و نياز به بندش انجام گرفته است. روش: جامعه آماري اين پژوهش شامل زنان و مردان 20 تا 40 سال بود كه از آن تعداد 120 آزمودني به روش نمونه‏گيري در دسترس انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها تكليفي مبتني بر رايانه به شكل يك بازي سودآور با استفاده از نرم افزار سايكوپاي طراحي گرديد تا ميزان رفتار جامعه‏پسند آنها در شرايط مختلف مواجهه با محرك مبهم بررسي شود. همچنين از فرم كوتاه پرسشنامه نياز به بندش ريس و پيلاتي (2020) نيز استفاده شد. داده‏ها با روش مدل‌هاي آميخته و در نرم افزار R مدل‏سازي شد. يافته‌ها: در مدل‏يابي حاصل از نتايج پژوهش، مطلوب‏ترين مدل نشان داد كه مواجهه با محرك مبهم با ضريب 84/0 و متغير نياز به بندش با ضريب 54/0 موجب افزايش رفتار همنوايي در بروز رفتار جامعه‏پسند شده‏اند و نياز به بندش نقش تعديل‏كننده دارد. همچنين جنسيت در مدل مطلوب وارد نشده و اثر آن معنادار نبود. نتيجه‏گيري: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد كه مواجهه با شرايط مبهم موجب افزايش همنوايي بروز رفتار جامعه‏پسند مي‏نمايد و نياز به بندش اين امر را افزايش مي‏دهد اما جنسيت نقشي در اين اثر ندارد.