ارتباط هم جوشي شناختي و پردازش هيجاني با پريشاني روانشناختي در نوجوانان

هدف از پژوهش حاضر، بررسي ارتباط هم‌جوشي شناختي و پردازش هيجاني با پريشاني روانشناختي در نوجوانان بود. اين پژوهش از نظر ماهيت، بنيادي و از منظر روش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري تمامي نوجوانان پسر شهر ماهدشت از توابع شهرستان كرج بود. 280 نفر به روش در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي پريشاني روانشناختي كسلر و همكاران (2002)، هم‌جوشي شناختي گيلاندرز و همكاران (CFQ، 2014) و پردازش هيجاني باكر و همكاران (2010) پاسخ دادند. نتايج نشان‌داد كه هم‌جوشي شناختي و پردازش هيجاني هر كدام با پريشاني روانشناختي رابطه مثبت معنادار دارند. بين خرده‌مقياس‌هاي پردازش هيجاني شامل سركوبي، تجربه هيجانات ناخوشايند، تجربه هيجانات پردازش نشده، اجتناب و كنترل هيجان با پريشاني روانشناختي رابطه مثبت معنادار وجود داشت. نتايج نشان‌ داد كه 39 درصد از تغييرات پريشاني روانشناختي، مي‌تواند توسط متغيرهاي هم‌جوشي شناختي و مؤلفه‌هاي پردازش هيجاني تبيين شود. از اين نتايج مي‌توان به منظور كاهش پريشاني روانشناختي در نوجوانان استفاده كرد.