ارائه الگوي پارادايمي توسعه گردشگري خلاق روستايي (مورد مطالعه: روستاهاي هدف گردشگري استان كرمانشاه)

پژوهش حاضر با هدف طراحي و تبيين الگوي توسعه گردشگري خلاق روستايي در روستاهاي هدف گردشگري استان كرمانشاه انجام شده است. پژوهش از نوع كيفي و مبتني بر نظريه‌پردازي داده‌بنياد است. جامعه مورد مطالعه را دهياران روستاهاي هدف گردشگري، مديران خانه‌هاي بوم‌گردي، شوراهاي روستاها، خبرگان بومي، اساتيد دانشگاه در رشته گردشگري و مطلعان كليدي تشكيل دادند. نمونه‌گيري به‌ روش هدفمند و گلوله برفي انجام شده است. بر اين اساس، تعداد 23 مصاحبه با مشاركت‌كنندگان در پژوهش انجام شد و اشباع نظري در مصاحبه 19 حاصل گرديد. داده‌ها با استفاده از مصاحبه عميق نيمه‌ساختارمند گردآوري و با استفاده از راهبرد اشتراوس و كوربين تحليل شدند. به‌منظور سنجش روايي و رعايت ويژگي‌هاي كيفي پژوهش، اعتباربخشي داده‌ها حين انجام مصاحبه‌ها از معيارهاي چهارگانه لينكُلن و گوبا (قابليت اعتبار، قابليت انتقال‌پذيري و تناسب، قابليت اطمينان و ثبات و قابليت تصديق) استفاده شد. پايايي پژوهش با استفاده از فرمول پايايي هولستي (82 درصد) محاسبه گرديد. نتايج تحليل محتواي استقرايي، طي سه رويه كدگذاري باز، محوري و انتخابي به شناسايي تعداد 120 كد اوليه، 32 كد محوري و 6 عامل منتج شد. در نهايت، الگوي گردشگري خلاق روستايي طراحي و ارائه گرديد كه در آن «گردشگري خلاق روستايي» به‌عنوان پديده‌محوري متأثر از عوامل علي پژوهش انتخاب شد. عوامل زمينه‌اي و مداخله‌گر به‌همراه پديده‌محوري راهبردهاي توسعه گردشگري خلاق روستايي را شكل دادند و پيامدهايي همچون افزايش سرمايه‌گذاري‌هاي بخش خصوصي، سوق دادن درآمد از مناطق شهري به روستا، جلوگيري از مهاجرت به شهرها، افزايش نرخ اشتغال، بازگشت به روستا و توسعه فرهنگي و حس همكاري در منطقه شناسايي شدند.