ابهام در جرم‌انگاري بغي

يكي از مهمترين اصول قانون‌نويسي در حقوق كيفري، نگارش متن قوانين به ‌صورت صريح و بدون ابهام است. قانونگذار در نظام حقوقي ايران براي نخستين بار در سال 1392 در مواد (287 و 288) قانون مجازات اسلامي به جرم‌انگاري بغي پرداخت و با استفاده از عباراتي مبهم، دوپهلو و گاهي كلي، علاوه‌بر ايجاد زمينه‌ تشتت آراي محاكم و سرگرداني سياست جنايي قضايي موجب شد در مواردي به اصول كلي حقوق كيفري نيز خدشه وارد شود. پژوهش حاضر كه با روش توصيفي - تحليلي انجام شده در پي يافتن اين پاسخ است كه ابهامات در مواد مربوط به جرم‌انگاري بغي كدام‌اند و چگونه مي‌توان آنها را رفع كرد؟ براساس نتايج و داده‌هاي به‌ دست ‌آمده، اصلاح و بازنگري در جرم‌انگاري بغي ضروري است.