• شماره ركورد
    1379541
  • عنوان مقاله

    نقش ميانجي گفتار دروني در رابطه بين سبك‌هاي تصميم‌گيري و شيوه‌هاي مقابله با استرس در بين دانش‌آموزان دبيرستاني

  • پديد آورندگان

    حسيني ، ابراهيم دانشگاه اروميه - دانشكده‌ ادبيات و علوم انساني - گروه روان‌شناسي , عيسي‌زادگان ، علي دانشگاه اروميه - دانشكده‌ ادبيات و علوم انساني - گروه روان‌شناسي , سليماني ، اسماعيل دانشگاه اروميه - دانشكده‌ ادبيات و علوم انساني - گروه روان‌شناسي

  • از صفحه
    268
  • تا صفحه
    287
  • كليدواژه
    فكر خودكشي , تصميم‌گيري , مقابله با استرس , گفتار دروني , دانش‌آموز
  • چكيده فارسي
    اهداف هدف اين مطالعه بررسي مدل روابط ساختاري سبك هاي تصميم گيري و شيوه هاي مقابله با استرس، با نقش ميانجي تنوع گفتار دروني بر فكر خودكشي در بين دانش آموزان دبيرستاني دوره دوم شهرستان سقز در سال تحصيلي 1399-1400 بود.مواد و روش ها پژوهش از نوع معادلات ساختاري (تحليل مسير) و برحسب نوع استفاده از نتايج، نظري/كاربردي است. جامعه ي آماري شامل كليه دانش آموزان مقطع متوسطه نظري شهرستان سقز در سال تحصيلي 1399-1400 است كه 423 نفر از آن ها به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و با پرسش نامه هاي مقياس فكر خودكشي بك، پرسش نامه سبك هاي عمومي تصميم گيري اسكات و بروس، پرسش نامه سبك هاي مقابله اي لازاروس و فولكمن و پرسش نامه تنوع گفتار دروني تجديدنظرشده مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش آماري تحليل مسير و به كمك نرم افزار SPSS نسخه 19 تحليل شدند.يافته ها تحليل يافته ها حاكي از آن بود كه ميزان F مشاهده شده (9/15) معنادار است P≤0. 01 (R2=0/22) نشان مي دهد 22 درصد ازواريانس فكر خودكشي و اقدام به خودكشي توسط متغيرهاي مستقل تبيين مي شود. نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه از بين سبك هاي تصميم گيري، سبك هاي وابسته ((r=0.150, P≤0.01),، اجتنابي (r=0.289, P≤0.01), و تكانشي (r=0.259,P≤0.01) به شيوه اي مستقيم و سبك منطقي (r=-0.151, P≤0.01) به شيوه اي غيرمستقيم، در بين راهبردهاي مقابله با استرس نيز سبك هاي هيجان مدار رويارويگر (r=0.189, P≤0.01) و اجتنابي (r=-0.131, P≤0.05) به شيوه اي مستقيم و روش هاي مسئله مدار ارزيابي مجدد (r=0.449, P≤0.01) و حمايت اجتماعي (r=-0.131, P≤0.05) شيوه اي معكوس، در بين انواع سبك هاي گفتار دروني دو سبك حضور ديگر افراد (r=0.238,P≤0.001 و خودارزيابي/ انتقادي (r=0.247, P≤0.001) به شيوه اي مستقيم و سبك خودتنظيمي (r=-0.165, P≤0.01) به شيوه اي معكوس با فكر خودكشي داراي رابطه اي معناداري مي باشند.نتيجه گيري براساس نتايج مي توان گفت سبك هاي گفتار دروني (حضور ديگر افراد، خودارزيابي/خودانتقادي و خودنظم بخشي) مي توانند ارتباط بين سبك هاي تصميم گيري (اجتنابي، وابسته، تكانشي و منطقي) و شيوه هاي مقابله اي (رويارويگر، اجتنابي، حمايت اجتماعي و ارزيابي مجدد) را با فكر خودكشي در بين دانش آموزان دبيرستاني شهرستان سقز ميانجيگري كنند. مطالعه حاضر دلالت هاي مهمي در مطالعه و پيشگيري از خودكشي دارد. روان شناسان و متخصصان باليني در مواجهه با مراجعيني كه در معرض خطر خودكشي قرار دارند، مي توانند توجه بيشتري به آموزش شيوه هاي تصميم گيري و شيوه هاي مقابله داشته باشد و سبك گفتار دروني آن ها را مد نظر قرار دهند.
  • عنوان نشريه
    روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران
  • عنوان نشريه
    روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران