عوامل مؤثر در ارتقاي بهداشت، ايمني و محيط زيست در اماكن ورزشي و ارائۀ راهبردهاي لازم جهت اجراي آن

مقدمه: در قرن بيست‌ويكم، مسائل مربوط به بهداشت، ايمني، محيط زيست به بخشي جدايي‌ناپذير از هر كسب‌وكار و سازمان تبديل شده است. شيوۀ زندگي سالم در محيطي سالم، عاري از آلودگي و بيماري، ايجاد مي‌شود. از سوي ديگر، مفهوم توسعۀ پايدار اين روزها با هدف غلبه بر نگراني‌هاي اجتماعي، اقتصادي و زيست‌محيطي پديد آمده است. اين پژوهش با هدف معرفي عوامل مؤثر در ارتقاي بهداشت، ايمني و محيط زيست در اماكن ورزشي و راهبردهاي لازم جهت اجراي آن انجام گرفت.روش پژوهش: اين پژوهش به روش كيفي و رويكرد تحليل تماتيك انجام گرفت كه از لحاظ هدف، كاربردي و ماهيت اكتشافي بود. جامعۀ آماري متشكل از تمامي استادان و صاحب‌نظران رشتۀ تربيت ‌بدني و علوم ورزشي با سابقه‌ علمي و اجرايي در حوزۀ HSE و اماكن ورزشي بودند. نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند انجام شد كه با 19 مصاحبه، اشباع نظري صورت گرفت. از مصاحبه‌ عميق و نيمه‌ساختارمند به‌عنوان ابزار گردآوري داده‌ها استفاده شد.يافته‌ها: تحليل تماتيك به استخراج 276 كد، 34 مقولۀ فرعي و 7 مقولۀ اصلي منجر شد. يافته‌ها نشان داد آموزش، راهبرد، مديريت، نيروي انساني و منابع، سلامت، مديريت سبز و نظارت و ارزيابي موجب ارتقاي سطح HSE در اماكن ورزشي مي‌شود.نتيجه‌گيري: به‌طور كلي بهره‌گيري از مقوله‌هاي اصلي و فرعي ذكرشده در اين پژوهش مي‌تواند به‌عنوان راهكارهاي مطلوبي در جهت ارتقاي سطح بهداشت، ايمني و محيط زيست كمك شاياني به مديران ارشد اماكن ورزشي كند.