تعيين ويژگي‌هاي روان‌سنجي و تغييرناپذيري اندازه‏ گيري مقياس پاسخگويي و عدم حساسيت ادراك‌شده

پاسخگويي ادراك‌شده همسر (PPR) سازه‌اي است كه مي‌تواند به ارزيابي صميميت در زوج‌درماني كمك كند. بااين‌وجود، پژوهش در مورد PPR به‌واسطه فقدان وجود مقياس اندازه‌گيري استاندارد در اين زمينه با مشكل مواجه شده است. هدف پژوهش حاضر ترجمه و بررسي ساختار عاملي، تغييرناپذيري، روايي و همساني دروني مقياس پاسخگويي و عدم‏حساسيت ادراك‌شده (PRI) در بين نمونه‌هاي ايراني بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، معلمان متأهل استان زنجان در سال 1401-1400 بود كه در كل 429 معلم از طريق نمونه‌گيري در دسترس در اين پژوهش مشاركت كردند. براي تحليل داده‌ها از شاخص‌هاي آمار توصيفي و آزمون MAP، تحليل موازي، تحليل شبكه اكتشافي، تحليل بوت‏استرپ، مدل پاسخ مدرج و تحليل عاملي تأييدي استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه ساختار عاملي PRI در جامعه ايران با مطالعه Crasta و همكاران (2021) مشابه است؛ يعني PRI يك ساختار دوبُعدي داشت. شاخص‌هاي برازش مقياس و بار عاملي گويه‏ها هم به تفكيك جنسيت و هم در كل نمونه مطلوب بودند. يافته‌هاي مربوط به تغييرناپذيري جنسيتي مقياس در مدل‌هاي مختلف نيز گوياي اين بود كه مفهوم گويه‏ها براي زنان و مردان يكسان است. تحليل‌هاي مبتني بر نظريه سؤال-پاسخ نشان داد كه گويه‏هاي مستخرج براي نسخه كوتاه PRI در اين پژوهش با نسخه كوتاه مستخرج از مطالعه Crasta و همكاران (2021) يكسان بود. آماره‏هاي آلفا، پايايي تركيبي، شاخص AVE و روايي تشخيصي مقياس PRI نيز مطلوب بودند. يافته‌هاي مربوط به روايي همگرا و واگرا نيز حاكي از روابط معنادار PRI با ديگر متغيرهاي موردمطالعه در اين پژوهش بود. دركل، مقياس PRI ويژگي‌هاي روان‌سنجي مطلوبي نشان داد كه گويايي قابليت كاربست‏پذيري آن در جامعه ايران و هماهنگي آن با هنجارهاي فرهنگي كشور بود. بااين‌حال، در مطالعه حاضر احتمال ضعيف بودن روايي تشخيصي دو سازه موجود در اين مقياس به‌خصوص براي گروه زنان وجود داشت كه پيشنهاد مي‏شود در مطالعات آتي با حجم نمونه بيشتر موردبررسي قرار گيرد.