ساخت، عامل‏يابي و روايي سنجي مقياس فرهنگ پذيري براي دانش‌آموزان دوزبانه ايراني

فرهنگ پذيري فرآيند تغييرات اجتماعي، رواني و فرهنگي است كه از تعامل فرهنگ‏ها و درعين‌حال سازگاري با فرهنگ حاكم بر جامعه ناشي مي‌شود. اين پژوهش با هدف ساخت، عامل‌يابي و روايي‌سنجي پرسشنامه فرهنگ‌پذيري در دختران دانش‌آموز دوزبانه در شهر اروميه انجام شد. جامعه آماري شامل دانش‌آموزان دختر دو زبانه پايه‌هاي دهم و يازدهم در سال تحصيلي 1400-1401 در شهر اروميه بود. تعداد 300 دانش‌آموز با روش تصادفي خوشه‌اي سه مرحله‌اي انتخاب شدند و به پرسشنامه فرهنگ‌پذيري پاسخ دادند. پايايي با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ و روايي با استفاده از روايي محتوايي و تحليل عاملي تأييدي محاسبه شد. نتايج پژوهش حاكي از پايايي مطلوب بود و نتايج تحليل عاملي تأييدي حاكي از ميزان مطلوب شاخص‌هاي برازش مدل بود. بنا بر متوسط واريانس استخراج‌شده (AVE) 2 عامل استخراج‌شده توانستند 51.61 درصد از واريانس پرسشنامه فرهنگ پذيري را تبيين كنند. بر اساس نتايج تحقيق حاضر مقياس فرهنگ‌پذيري با پانزده گويه و دو مؤلفه زبان و هويت فرهنگي استخراج گرديد كه مي‌تواند براي سنجش ميزان فرهنگ‌پذيري دانش‌آموزان مورداستفاده قرار گيرد.