روايي تشخيصي نسخه پنجم مقياس‏هاي هوشي و كسلر كودكان در دانش‏آموزان با ناتواني ياد گيري

پژوهش حاضر به‌منظور تعيين «روايي تشخيصي نسخه پنجم مقياس‌هاي هوشي وكسلر كودكان در دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري شهر تهران» انجام شد. روش اين پژوهش كه در حيطه طرح‌هاي روان‌سنجي است، زيرمجموعه‌اي از مطالعات روش‌شناختي است از بين جامعه آماري تحقيق كه تمامي دانش‌آموزان مشغول به تحصيل دوره ابتدايي (كلاس‌هاي اول تا سوم) در سال تحصيلي 98-97 استان تهران بودند، تعداد 800 نفر شامل؛400 نفر دانش‌آموز با ناتواني يادگيري كه در مراكز دولتي و غيردولتي آموزشي و توان‌بخشي مشكلات ويژه يادگيري پرونده تشخيصي با عنوان (SLD) داشتند، با استفاده از روش هدفمند و در دسترس و 400 نفر دانش‌آموز معمولي، با روش نمونه‌گيري تصادفي به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري، نسخه پنجم مقياس‌هاي هوشي وكسلر كودكان (2014) بوده است. در راستاي پاسخگويي به سؤالات تحقيق، با تأكيد بر روش نقاط بُرش براي بروز و عدم بروز از روش ضريب حساسيت و وضوح گرايي استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه آزمون‌هاي واژگان و اطلاعات (از مقياس فهم كلامي)، محاسبات (از مقياس استدلال سيال) و ظرفيت عدد مستقيم، ظرفيت عدد معكوس، ظرفيت عدد متوالي، ظرفيت تصوير و توالي عدد- حرف (از مقياس حافظه فعال) داراي روايي تشخيصي هستند. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه نسخه پنجم مقياس‌هاي هوشي وكسلر كودكان داراي روايي تشخيصي است و مي‏تواند دانش‏آموزان با ناتواني يادگيري را از دانش‌آموزان هنجاري (معمولي) تشخيص دهد.