مقايسه اثربخشي تحريك الكتريكي مستقيم مغز از روي جمجمه و روان‌نمايشگري بر مهارت‌هاي عصب‌ روان‌شناختي نوجوانان داراي ضربه‌هاي مغزي خفيف: يك مطالعه نيمه‌تجربي

زمينه و هدف: شايع‌ترين مشكلات ضربه‌هاي مغزي، اختلال در مهارت‌هاي عصب‌روان‌شناختي مي‌باشد. لذا از هدف اين مطالعه مقايسه اثربخشي تحريك الكتريكي مستقيم مغز از روي جمجمه و روان‌نمايشگري بر مهارت‌هاي عصب-روان شناختي نوجوانان داراي ضربه‌هاي مغزي خفيف بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع نيمه‌‌‌‌تجربي است. جامعه آماري كليه نوجوانان آسيب مغزي استان اردبيل بودند كه در سال 1401-1400 به بيمارستان فاطمي شهر اردبيل مراجعه كردند و در مقياس كماي گلاسكو نمره 15-13 را دريافت نمودند. از جامعه آماري 45 نفر به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي به 3 گروه 15 نفره (گروه آزمايش 1 و 2 و گروه كنترل) تقسيم شدند. گروه آزمايش 1، تحت مداخله تحريك الكتريكي (10 جلسه 15 دقيقه اي)، گروه آزمايش 2، تحت مداخله روان‌نمايشگري (13 جلسه 90 دقيقه‌اي) قرار گرفتند و گروه كنترل، آموزشي دريافت نكردند. براي جمع آوري داده ها از آزمون هاي عملكرد پيوسته، برج لندن و پرسش نامه حافظه گذشته‌نگر و آينده‌نگر Crawford و همكاران استفاده شد. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس چندمتغيره تجزيه وتحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين شيوه‌هاي درماني تفاوت آماري معنادار وجود دارد. جلسات تحريك الكتريكي توانست بر مؤلفه‌هاي توجه پايدار (پاسخ صحيح F=4.961, p=0.012 و زمان پاسخ F=2.398, p=0.001)، آزمون برج لندن (خطا F=6.518, p=0.004) و ابعاد كاركرد حافظه (حافظه آينده نگر F=12.943, p 0.001 و حافظه گذشته نگر F=5.984, p=0.005)، تأثير مثبت داشته و باعث بهبود بدكاركردي شناختي شود. نتيجه گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر، استفاده از تحريك الكتريكي مغز به عنوان يك مداخله توان بخشي عصبي، جهت بهبود مهارت‌هاي عصب‌روان شناختي نوجوانان داراي ضربه‌هاي مغزي خفيف پيشنهاد مي‌شود.