مقايسه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان، حساسيت اضطرابي و شيوه والدگري در مادران نوجوانان با نشانه‌هاي اضطرابي و مادران نوجوانان عادي

زمينه و هدف: اين پژوهش با هدف بررسي و مقايسه تنظيم شناختي هيجان، حساسيت اضطرابي و شيوه والدگري در دو گروه مادران نوجوانان با نشانه‌هاي اضطرابي و عادي صورت گرفت.روش: نمونه گيري در دو مرحله انجام شد. در مرحله نخست، نمونه كه به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند شامل 363 نفر از دانش‌آموزان بود كه در مقطع هفتم، هشتم و نهم  مدارس 4 ناحيه شيراز در سال 97 98 مشغول به تحصيل بودند. براي اين منظور مقياس نشانگان اضطراب، پرسش‌نامه اضطراب بك و پرسش‌نامه  داس 21 سؤالي مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به نمرات به دست آمده 100 نفر از نمونه انتخاب و به دو گروه تقسيم شدند (50 نفر مادران نوجوانان با نشانگان اضطرابي و 50 نفر مادران عادي). مادران پرسش‌نامه تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و كرايج (2006)، پرسش‌نامه حساسيت اضطرابي 1998) و پرسش‌نامه سبك هاي فرزندپروي ديانا بامريند) 1973) را تكميل كردند. به ‌منظور تجزيه تحليل داده‌ها، از آزمون تحليل واريانس چند متغيره و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان دادند كه به ‌طور كلي بين ميانگين مادران نوجوان با نشانه هاي اضطرابي و ميانگين مادران نوجوانان عادي تفاوت معناداري وجود دارد؛ به اين صورت كه از نظر تنظيم شناختي هيجان، تفاوت معناداري در راهبردهاي سازش يافته و راهبردهاي غيرسازش يافته در دو گروه وجود دارد. به اين صورت كه ميانگين راهبردهاي سازش يافته در مادران عادي بالاتر از اضطرابي بود و ميانگين راهبردهاي سازش نايافته در مادران گروه اضطرابي بالاتر بود. در متغير حساسيت اضطرابي در كليه زير مقياس ها بين دوگروه تفاوت معنادار بود، به اين صورت كه ميانگين تمام زيرمقياس هاي حساسيت اضطرابي در گروه اضطرابي بالاتر از گروه عادي بود.  هم‌چنين، در سبك هاي والدگري تفاوت معنادار دو گروه در شيوه والدگري سهل گير و مستبد بدست آمد. به اين صورت كه گروه اضطرابي در هر دو زيرمقياس ميانگين بالاتري از گروه عادي داشت.نتيجه‌گيري:  نتايج پژوهش نشان داد كه شيوه هاي فرزند پروري والدين، راهبردهاي شناختي كه براي تنظيم هيجانات‌شان به كار مي‌برند و هم‌چنين، نوع واكنش شان به حساسيت نسبت به اضطراب از عوامل تاثيرگذار بر سلامت نوجوانان است.