بررسي سبكي ديوان ملامنوچهر كوليوند

ملامنوچهر كوليوند از شاعران لك است كه زباني نزديك به زبان فارسي دارد. وي در زمان قاجار زندگي مي‌‌كرده است. هدف اين پژوهش آن است كه با روش توصيفي-تحليلي اشعار ملامنوچهر را بر اساس سطوح سبك‌‌شناسي مورد بررسي قرار دهيم. پس از بررسي اشعار وي، به اين نتايج دست يافتيم: 1- سطح زباني: الف) سطح آوايي: ملامنوچهر از وزن‌هاي عروضي به جاي هجايي استفاده كرده و قافيه‌هاي عربي، فارسي و لكي را به كار برده است. رديف‌هاي شعر او بيشتر لكي است. انواعي از جناس، سجع و واج‌آرايي در شعر او ديده مي‌شود. ب) سطح لغوي: گاهي ملامنوچهر واج «ه، ت، ب» پاياني و «د» مياني و پاياني را از واژه‌ها حذف مي‌كند. تبديل واج «ز» به «ژ» كه در لكي رايج است، در ديوان ملا نيز وجود دارد. واژه‌هاي كهن لكي كه اكنون كاربرد كمي دارند در ديوان وي ديده مي‌شوند. وي واژه‌هاي عربي را نسبتاً زياد به كار برده است. تعداد كمي واژۀ تركي و نيز واژه‌هاي كهن فارسي در ديوان ملا وجود دارد. ج) سطح نحوي: ملامنوچهر فعل‌هاي لكي را بيش از فعل‌هاي ديگر زبان‌ها به كار برده است. وي از برابرنهادهاي لكي «اين» و «آن» و ضمير اول شخص لكي استفاده كرده است. 2- سطح ادبي: تشبيه، مجاز، كنايه، استعاره، تلميح، تضمين، مراعات نظير، اغراق، تضاد و تنسيق الصفات نيز در ديوان ملامنوچهر ديده مي‌شود. 3- سطح فكري: مضامين شعر ملا، وصف پيري، ستايش، توصيف بهار، ساقي‌نامه، شادي‌گرايي و توصيف طبيعت است.