تحليل گفتمان انتقادي رمان عمويم جمشيد خان: مردي كه باد همواره او را همراه با خود مي‌برد

رمان عمويم جمشيد خان: مردي كه باد همواره او را همراه با خود مي برد اثر بختيار علي، يكي از رمان هاي برجسته در ادبيات كٌردي است كه حيات اجتماعي آشفته ي ملت كٌرد در كردستان عراق را روايت و نقد مي كند. اين پژوهش، با استفاده از تحليل گفتمان انتقادي فركلاف كه متن را در سه سطح توصيف، تفسير و تبيين بررسي مي كند، به ايدئولوژي هاي درون و بيرون از رمان و نوع مواجه رمان با آنها در بافت اجتماعي سياسي كردستان عراق در دو دهه ي ٨٠ و ٩٠ ميلادي پرداخته است. يافته ها حاكي از آن است كه نويسنده با بكار بردن رئاليسم جادويي در اين رُمان، شيوه‌ي مناسبي  را براي اعتراض از وضعيت موجود و رواج روزافزون مسائل و مصائب جامعه بيان مي دارد و  آشفتگي جامعه را در قالب در آميختگي تخيل و واقعيت نشان مي دهد. نويسنده با برجسته نمودن رويدادها و حوادث با محوريت قرار دادن سرگذشت جمشيد خان، سعي در نقد ايدئولوژي هاي غالب اين دوران همچون فاشيسم بعثي، غلبه افكار كمونيستي، جنگ تحميلي ايران و عراق، جنگ هاي داخلي ميان احزاب كرد، افراط گرايي اسلامي و پديده هاي نوظهور مانند تسلط رسانه و مطبوعات بر فضاي اجتماعي سياسي و همچنين معضل مهاجرت و پناهندگي دارد. مضمون اساسي رمان، نقد وضع موجود و ايدئولوژي هاي حاكم شده در اين دو دهه  كردستان عراق و همچنين بيان سرگشتگي ملت و سوژه ي كرد مي باشد.