بررسي هستي شناسي عرفاني در كلام نوروز علي سوراني

نوروزعلي سوراني (1220-1290هـ..ق) يكي از چهره‌هاي برجستۀ يارسان به شمار مي‌آيد كه داراي ديواني آييني است كه با گويش كُردي گوراني به بررسي مسائلي مانند: خداشناسي، انسان‌شناسي، مسائل فلسفي و ديني و ...، پرداخته است. با توجه به اين‌كه تاكنون دربارۀ اين شاعر و مبحث هستي‌شناسي در كلام او پژوهشي مستقل انجام نشده است، پژوهش حاضر به «بررسي هستي‌شناسي عرفاني» در كلام او مي‌پردازد. بحث هستي و هستي‌شناسي يكي از مسائل مهم در عرفان اسلامي است كه به عنوان غني‌ترين انديشه در آثار نويسندگان و شعراي عارف بازتاب و نمود چشمگيري دارد. هستي‌شناسي يك اصطلاح است كه در آثار متأخر با عناوين انسان‌شناسي، معرفت‌شناسي، شناخت جهان و ...، از آن ياد مي‌شود؛ بنابراين يكي از اهداف اصلي اين پژوهش شناساندن بهتر اين سرايندۀ توانمند به غير كُرد زبانان و پي‌بردن به افكار و انديشه‌هاي وي مي‌باشد. جامعۀ آماري شامل دفتر كلام نوروزعلي سوراني است كه با شيوۀ كتابخانه‌اي و با استفاده از تكنيك تحليل محتوا تجزيه و تحليل شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد سوراني در لابه‌لاي دفتر كلام به بحث خداشناسي، انسان و چگونگي آفرينش او و تمامي موجودات، بحث معاد و روز محشر، تجلي ذات و صفات، اسرار خداوندي، اعتقاد و باور به روز ظهور اشاره داشته است و اين موارد بيانگر جلوه‌هاي هستي‌شناسي در دفتر اوست.