واكاوي تجارب رواني- اجتماعي دانش آموزان كنكوري در قرنطينه خانگي بيماري كوويد-19

هدف پژوهش حاضر، واكاوي تجارب رواني- اجتماعي دانش‌ آموزان كنكوري در قرنطينه خانگي به دليل شيوع ويروس كرونا بوده است. پژوهش حاضر كيفي و از نوع پديدارشناسي بود. جامعه آماري شامل دانش‌ آموزان سال دوازدهم شهرستان سبزوار در سال 1399 بودند كه تجربه زندگي در قرنطينه خانگي را (در 2 ماه گذشته) داشتند. تعداد 25 دانش‌ آموز با روش نمونه‌ گيري هدفمند و تا رسيدن به اشباع اطلاعاتي به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. داده‌ هاي پژوهش از طريق مصاحبه نيمه‌ ساختاريافته و به صورت غير حضوري گرد آوري و با روش هفت مرحله‌ اي كلايزي تجزيه و تحليل شدند. بر اساس تجزيه و تحليل داده‌ هاي پژوهش حاضر، 27 مفهوم از تجربيات و نگرشهاي دانش‌ آموزان كنكوري در قالب شش مقوله فرعي مهارتهاي زندگي، هوش معنوي، اضطراب تحصيلي- اقتصادي، ترس از مرگ خود و عزيزان، احساس تنهايي و دلتنگي و وسواسهاي  فكري- عملي و دو مقوله اصلي رشد مهارتهاي اجتماعي- شناختي و فشارهاي رواني- عاطفي طبقه بندي شدند. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه قرنطينه خانگي به دليل شيوع بيماري كوويد-19 پيامدهاي مثبت و منفي براي دانش‌ آموزان كنكوري داشته است. از اين رو، والدين و مشاوران مدارس لازم است ضمن تأكيد بر جنبه ‌هاي مثبت اين پديده، با ارائه راهكار هاي علمي و عملي مؤثر دانش‌ آموزان كنكوري را در زمينه حل مشكلات شان ياري دهند.