بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر انتظارات فرزندان از والدين (مورد مطالعه: نوجوانان استان خراسان جنوبي)

پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر انتظارات فرزندان از والدين (مورد مطالعه: نوجوانان استان خراسان جنوبي) انجام شده است. مباني نظري پژوهش با استفاده از رهيافت جامعه‌شناسي و روانشناسي اجتماعي و با تأكيد بر نظريه‌هاي تئوري محروميت نسبي تدرابرت ‌گر، مانهايم، زيمل، وبر، بروس كوئن و مك لوهان تدوين ‌شده است. اين پژوهش مطالعه اي مقطعي و از نوع توصيفي بود. مطالعه حاضر در سال 1398 و در ميان 580 نفر از نوجوانان 18-13 سال استان خراسان جنوبي كه با روش نمونه‌گيري خوشه اي چند مرحله اي و تصادفي انتخاب ‌شده بودند، انجام گرفته است. تحليل داده‌ها با به كارگيري نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 25 در دو سطح توصيفي و تحليلي انجام شده است. تحليل داده ها بر اساس ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيوني بوده است. نتايج نشان داد كه ميانگين شاخصهاي تفاوت نسلي فرزندان 91/1 درصد، گروه همسالان 86/6 درصد و احساس محروميت نسبي با 86/4 درصد بيش از ساير متغيرهاي مستقل است. به ترتيب متغيرهاي كنترل فرزندان(73/2 درصد)، ميزان استفاده از رسانه‌ها(73/1 درصد)، سبك زندگي والدين(72/1 درصد) و مصرف‌گرايي فرزندان در رديفهاي بعدي قرار دارند. ميانگين انتظارات فرزندان از والدين نيز 59/1 درصد است. رابطه ميان متغيرهاي تفاوت نسلي فرزندان با والدين، مصرف‌گرايي فرزندان، سبك زندگي والدين، گروه همسالان و ميزان استفاده از رسانه‌ها با انتظارات فرزندان از والدين معنادار و مثبت بود و رابطه اي معنا‌دار و معكوس ميان متغيرهاي احساس محروميت نسبي در فرزندان و كنترل فرزندان از سوي والدين با انتظارات فرزندان از والدين وجود داشت.